Retro: Groeten uit Monte Carlo van de 15e Grand Prix de Monaco Historique

In de jaren erna was Lauda niet meer te stuiten. Natuurlijk moest de Ferrari 312T2 er ook zijn: winnaar van de GP van Monaco van 1976. De Amerikaan Chris MacAllister brengt hem elke twee jaar trouw mee.



Ook onder de Ferrari: Hollands glorie, Koni’s schokdempers vind je in deze paddocks onder vrijwel elke F1-auto.



Nog zo’n unieke auto: de Tyrrell 007 van het privéteam Gulf-Rondini, dat met Alessandro Pesenti-Rossi in 1976 aan vier GP’s deelnam. Hij is al jaren het eigendom van Roald Goethe, de in Monaco woonachtige oliemiljardair die een indrukwekkende Gulf-collectie heeft opgebouwd en met zijn Rofgo-merk samenwerkt met de vermaarde klassiekerhandelaar Duncan Hamilton Ltd. Ook zijn racende zoons Oliver (F2 bij MP Motorsport) en Benjamin (GT World Challenge bij Garage 59) waren erbij, al zien Ollie en Benji zich pas op latere leeftijd in de historische auto’s van hun vader stappen, zo liet de eerstgenoemde weten op het terras van Quai des Artistes, recht achter de paddock.



Gordels passen na een paar weken niet rijden… Goethe kreeg een goedbedoeld advies van zijn monteur: langere gordels aanschaffen of wat afvallen. Beiden konden er wel om lachen.



Van obscure teams naar obscure sponsors: geen aanbevelenswaardig motto voor een coureur die niet levensmoe is.



Weer een andere befaamde sponsor uit de jaren zeventig voorkwam juist dat er nieuw leven kon ontstaan.



En daar komen we erachter dat we toch elke dag weer iets nieuws leren. We hadden even niet op het vizier dat de Belgische busbouwer Van Hool ooit Surtees-sponsor was. We weten wel dat Van Hool in 1975 een eigen F1-auto probeerde te bouwen die veel weghad van de Ferrari 312T2, voordat twee decennia later de jonge Mikke Van Hool aan een racecarrière begon die tot de F3000 zou reiken.



Veel toepasselijker dan deze sponsor krijg je het in Monaco niet.



F1-auto’s van vijftig jaar geleden zijn nog zo klein dat ze ruimte overlaten voor een fiets. 



Stilleven.