Div: Flying start: “Je moet wel een beetje gas geven!”

Met z'n tweeën tegelijk scheuren we weg om zo snel mogelijk weer stil te staan.

Remproef
De tweede proef van de middag moeten we een remproef doen op het stuk tussen de Audi-S bocht en de Kumho bocht. Er staan weer pilonen en ook bordjes met nummers langs de baan. We krijgen de opdracht om snel op te trekken tot ongeveer 80 km per uur. Bij het eerste bordje met cijfer nul moeten we in de remmen en zo snel mogelijk tot stilstand zien te komen. De eerste keer glijd ik met blokkerende wielen gigantisch door, ver voorbij de instructeur. Er zit blijkbaar geen ABS op de BMW, al weet ik dat dat ook niet ideaal is.


Hoe snel je kunt stoppen is natuurlijk extreem belangrijk.

“Je moet net tegen blokkeren aan gaan, als je voelt dat hij blokkeert laat je de rem iets los”, zegt Hans Berwers, die ik goed ken via de Vege Series. De tweede poging gaat veel beter en de derde is prima.


Na elke poging wordt ons verteld wat er wel of niet goed ging.

Maar inmiddels is het flink gaan regenen en die omstandigheden maken de baan spekglad. De arme instructeurs zijn in no time doorweekt en onze prestaties worden er niet beter op. Dan is het tijd voor de volgende oefening en we rijden weer naar het rechte eind.

Slalom
Van de Tarzanbocht tot en met de Gerlachbocht staan er pilonen midden op de baan. Hier moeten we omheen slalommen, vervolgens rijden we de rest van het circuit zo snel mogelijk de ideale lijn terug naar het rechte eind. Langs de baan staan observators die ons beoordelen en ook aanwijzingen geven, ook nu in de stromende regen.
Vol overgave stuur ik zo snel als ik kan langs de oranje puntmutsen en geef vervolgens flink gas. Als het me lukt om het gaatje dat mijn voorganger op me heeft dicht te rijden voel ik me prima. We krijgen steeds een startsein om genoeg tussenruimte te houden voor de slalom. Als de instructeur die ons het startsein geeft me met handgebaren duidelijk maakt dat het maar matigjes is en hij me later ook nog zegt dat ik eens gas moet geven weet ik niet of hij me nu in de maling neemt of niet. In mijn beleving kan het echt niet harder, of toch wel …? Ik besluit dat hij me wil tergen.

Op rapport
Na de oefening rijden alle cursisten één voor eens langs de drie auto’s van de observators, om van hen persoonlijk te horen hoe er gepresteerd is. De eerste vertelde me dat ik voor de Kumho-bocht eerder of harder moet remmen, zodat ik het cliiping point niet mis. Inderdaad had ik daar het gevoel dat de auto weggleed en ik hem niet helemaal onder controle had. Ik beloof beterschap en rijd door naar Frans Vörös die me in de Renaultbocht heeft bekeken. Gelukkig is hij tevreden, al werd ik de laatste drie ronden slordiger. Netjes blijven rijden is zijn advies. Als laatste in de rij kijkt Hans Berwers me glimlachend aan. Hij had bij een oranje pilon gestaan en vertelt mij dat er slechts één van de zilverkleurige BMW’s hem de vouwen uit zijn broek had gereden, de andere twee kwamen niet in de buurt. “Dat was ik”, zei ik trots. Hij kijkt me lachend aan en denkt dat ik hem in de maling neem. Maar echt waar Hans, ik weet het zeker. Je stapte zelfs opzij en stak vervolgens je duim naar me op!