Retro: Groeten uit Hockenheim van de Bosch Hockenheim Historic 2023
En dan nu, hooggeëerd publiek, mijn nieuwste hoogstandje: ik kan op mijn neus staan!
Nog meer acrobatiek: één monteur boven, één monteur onder.
‘Nieuw’ in de garage: Mike Newton had ‘m op Donington al willen meenemen, maar op Mugello kreeg de auto panne. En dus reed Newton in Engeland nog één keer met zijn ouwe trouwe MG-Lola EX257 voordat hij op Hockenheim met de EX264 op de proppen kwam. Hiermee haalde hij destijds op Le Mans een LMP2-klasseoverwinning.
Toni Seiler had de Shadow DN1 gekocht waarmee Keith Frieser jarenlang reed.
De Canadees rijdt inmiddels liever in iets nieuwers: deze Zytek 09S.
Steve Hartley had als regerend Masters-kampioen ervoor gekozen om zijn startnummer 77 in te wisselen voor het nummer dat bij zijn status hoort.
Hier is de nog altijd zeer snelle veteraan en jambaron in overleg met zijn preparateur Anthony Seddon.
Jonathan Holtzman in de auto die opnieuw veruit de publieksfavoriet was: de Tyrrell P34.
Op zo’n relatief kalme dag, nog zonder publiek, kun je je aandacht goed aan de details schenken.
Of je uitleven met de nodige Ravensburger-puzzels.
Of een beeld creëren dat zo lijkt weggelopen uit Alien.
In de autosport hangt men de vuile was nog altijd buiten.
En dat is niet het enige dat hangt.
Dan opeens: goeiedag, wat hebben we daar?
En dan blijken ’t er zelfs twee te zijn. Oude Ferrari F1’s zie je zelden als Ferrari Corse Clienti niet op het circuit is, maar op Hockenheim mocht het publiek het hele weekend smullen van de 126C2B van Patrick Tambay en de 126C3 van René Arnoux, auto’s uit het laatste jaar dat Ferrari constructeurskampioen werd voordat er een lange periode van droogte aanbrak die pas in 1999 werd beëindigd, na de komst van Michael Schumacher.