Div: Het autosportjaar 2022 van Mattijs Diepraam

2022 was een jaar waarin vele oude gewoonten werden hervat: we gingen weer massaal op pad en hoefden geen afstand meer tot de ander te bewaren. En ondanks het feit dat corona en de nasleep daarvan toch nog even roet in het eten gooiden, konden we dit seizoen gelukkig op reis voor een redelijk volwaardig historisch autosportseizoen. Met nog relatief magere velden, ook vanwege Brexit en de gierende inflatie, maar wel met overal weer blije deelnemers en toeschouwers. Zoals gebruikelijk grijp ik voor dit jaaroverzicht voor AUTOSPORT.NL weer vlijtig uit de camerarol van mijn mobiele telefoon, met daarop kiekjes die ik even tussendoor maakte of van anderen kreeg toegestuurd. Geven we bij elke 'Groeten uit...' al een kijkje achter de schermen, via dit overzicht krijg je een kijkje achter de schermen van de verslaggever...

Tekst: Mattijs Diepraam
Foto's: Mattijs Diepraam, Peter Heil, Jasper Izaks, Luuk van Kaathoven, Robbert Moree, Freddy Rijshouwer, Carlo Senten



Het jaar begon desondanks nog onder een zware coronadeken. Die kille en stille wintermaanden benutte ik goed door te hard te werken aan mijn nieuwe boek over Wim Boshuis, dat AUTOSPORT.NL begin januari officieel aankondigde. Ik dook niet alleen de archieven in, maar belde ook vele mensen op en ging in diverse gevallen ook bij ze langs. Aan het begin van de lente had ik het meeste werk al achter de rug.



Intussen was mijn vorige boek over Ab Goedemans feitelijk nog maar net verschenen. In het AD verscheen eind maart nog een mooi artikel over het boek.



Kort daarvoor stond ik met een van mijn auto's in het midden van het land om mee te werken aan een reportage van Youngtimer Magazine.



Samen met drie andere auto's deed mijn E36 325i Coupé mee aan een vergelijking tussen vier generaties BMW 3-serie.



Het was vermakelijk om nu eens 'aan de andere kant' te staan: niet als de interviewer, maar als het onderwerp van het verhaal.



Al gauw daarna stond het vliegtuig klaar voor mijn eerste reis van het seizoen: naar Barcelona voor Espíritu de Montjuïc, het jaarlijkse historische race-evenement van de stad. Daar zou Masters Historic Racing drie grids op het programma verzorgen. Zoals ik al sinds 2016 doe, zou ik ook dit seizoen weer zorgdragen voor de verslaggeving voor Masters: korte raceverslagen van de kwalificaties en races voor op de Facebookpagina van Masters, binnen een halfuur na de race, en daarnaast lange raceverslagen voor op de website van Masters.



Maar eerst hing ik met Masters-fotograaf Carlo Senten twee dagen de toerist uit. Je moet het ervan nemen als je twee jaar nauwelijks op pad bent geweest.



Uiteraard sloten we de dagen waardig af: met ijs.



Diverse meesterwerken van Gaudí brachten we een bezoek, waaronder Casa Battló en Casa Milà.



In die laatste troffen we aan de muur een schitterend affiche over de vervlogen autosporttijden van Barcelona: de Gran Premi Penya Rhin vond niet alleen na de oorlog plaats, op het stratencircuit in de wijk Pedralbes, maar ook ver vóór de oorlog, op het volkomen vergeten circuit van Vilafranca del Penedès. Dat circuit lag ten westen van de stad, landinwaarts boven Sitges, waar zich op zijn beurt de allang verlaten kombaan van Sitges-Terramar bevindt. De racehistorie van Barcelona strekt zich dus uit over veel meer plekken dan het stratencircuit van Montjuïc en het huidige Circuit Barcelona-Catalunya bij het dorpje Montmeló.



Dat laatste circuit was uiteraard nu onze bestemming.



Eindelijk weer eens zitting nemen in een mediacentrum!



Met rechtstreeks zicht op de auto's, zoals het hoort.