Retro: Groeten uit Monaco van de Grand Prix de Monaco Historique 2022

Van pole naar nul meters in race F: de druiven waren zuur voor Miles Griffiths in de Fittipaldi F5A van Max Smith-Hilliard. De auto kwam bij de start niet van z'n plek.



In plaats daarvan ging Michael Lyons in de herhaling, in de Hesketh 308E waarin hij al zoveel heeft gewonnen.



Zijn enige tegenstander van belang was Mike Cantillon in de Tyrrell 010, die op zeven seconden eindigde. De regerend kampioen in de historische Formule 1 rijdt in het seizoen steevast in zijn Williams FW07C, maar haalt voor Monaco altijd deze Tyrrell van stal.



Frits van Eerd kwam uitstekend voor de dag in race F: met zijn Fittipaldi F7 reed hij naar een sterke zesde plaats.



In de velden met nieuwere F1-auto's was Van Eerd de enige Nederlander.



In de Shadow DN9 van Max Smith-Hilliard bracht Ewen Sergison met zijn helm een prachtig eerbetoon aan Clay Regazzoni. De Schot werd achtste.



En dat team had het qua aankleding ook dik voor elkaar.



De auto waarmee het van kwaad tot erger ging bij Shadow: de DN11 van Richard Hope, die hier hoopvol toekijkt. Hij zou er 15e en voorlaatste mee eindigen, een historisch accurate afspiegeling van wat de auto destijds kon.



Een 13e plaats van David Shaw in race F, in de Williams FW06 die voor de gelegenheid sponsoring van diens eigen bedrijf op de achtervleugel droeg: Shaw is medicus en zijn bedrijf Shawpak is specialist in medicijnverpakkingen. De FIA zou daar moeilijk over doen, maar de GP de Monaco Historique is een ACM-feestje.



In race G finishte Shaw in het achterveld in zijn Arrows A4.



Twee van de drie beroeps die Chrome Cars had ingezet voor zijn Lotussen in race G: Michael Lyons in gesprek met Nick Padmore.