Div: Flying start, dag 4 – Het moment van de waarheid

Afscheid
Om 16.00 uur rijden we de baan af en volg ik Erik den Dekker naar de Pitlane. Toch even afscheid nemen. Na wat handen schudden stappen we weer in en zonder al teveel zenuwen sturen we terug naar de paddock bij de Mickey’s, waar we geacht worden op te stellen.


Er is nog voldoende tijd en de meesten stappen uit voor een babbeltje. Achter mij staan de “Ossen”, zoals zij zichzelf noemen. De heren Van den Bosch, Hulzenbosch en Jos, relaxte lui die duidelijk veel plezier aan de cursus beleven.


De BMW naast me heeft een deukje aan de voorzijde, dit blijkt de klapper te zijn geweest die de rode Sierra van één van de “Ossen” zo verfrommeld heeft.


Opstellen
Dan geeft Kees Koning aan dat het tijd is om de wagens op volgorde van nummer op te stellen. Mijn nummer is 204 en dus ben ik de vierde auto, maar de Porsche met nummer 2 rijdt plotseling weg en geeft met handgebaren aan dat het over is. Vreselijk, en dat op dit ultieme moment. Later hoor ik dat de Porsche olie lekte en dat de hele motor onder zat. We rijden de baan op en moeten aan de zijkant voor de Tarzanbocht wachten tot de baan vrij is.


Na een paar minuten krijgen we het sein dat we de baan opmogen. Ik slik even en trap dan het gaspedaal in. Here we go ..


Bekeken
Verschillende auto’s rijden net als de Formule 1 in de opwarmronde slingerend over de baan. Het ziet er interessant uit, maar ik zie het nut niet zo. Als we op slicks reden misschien, maar onder de mijne zitten gewone straatbanden. In elke bocht staat een auto met daarin personen die ons nu al kritisch bekijken. Diverse auto’s en personen herken ik, Hans Berwers, Sebastiaan en Michael Bleekemolen .. maar weer anderen helemaal niet. Uiteraard zullen er ook mensen van de KNAF aanwezig zijn.

Het moment
Bij het uitkomen van de Arie Luyendijkbocht weet ik dat dit het moment is waar we vier weken naar toe hebben gewerkt. Vol gas passeer ik start/finish. Bij het witte bord links langs de baan, mijn richtpunt begin ik af te remmen. Gecontroleerd rij ik de ideale lijn en kom precies goed bij het clipping point uit. De Gerlachbocht rij ik iets te hard en moet ik corrigeren, Sebastiaan in zijn Renault zal het ongetwijfeld gezien hebben. Maar geen ramp lijkt me. Het is de kunst om een modus te vinden tussen een goede snelheid en niet teveel risico. Waar ik vorige dagen voluit ging doe ik het nu op 95%. Gecontroleerd.