Cees van Dongen - Rob Slotemaker was een bijzonder mens
Ruzie
Slotemaker maakte gewoon met iedereen ruzie. Als het niet in zijn straatje paste, had je echt een probleem. Als hij weer een keer ruzie had met de KNAC, dreigde hij met een verhaal in De Telegraaf om zijn gelijk te krijgen. Op een gegeven moment mocht de naam Team Slotemaker niet meer op de auto geplakt worden. Het mocht wel enkel Slotemaker heten, maar voor het woord Team moest je betalen. Dus had hij er gewoon een kruis overheen geplakt met tape. Je zag dan toch nog leesbaar het woord Team staan. Zo was hij altijd aan het rommelen.
Crash in de Tarzan
In 1975 daarop ging ik een stapje omhoog met een Simca Rallye 2. Ik werd daar teamgenoot van Jan in Team Slotemaker en toen begon de narigheid. Het was eigenlijk helemaal niet de bedoeling dat ik zou doorgaan. Na de start van de Paasraces ging het bij het insturen van de Tarzanbocht helemaal mis. Ik zat aan de binnenkant en Jan stuurde in. Ik kon geen kant op en werd de berm en de vangrail ingedrukt. Ik balanceerde op twee wielen na het contact met de rail. Na de race werd het ruzie natuurlijk. Ik zei tegen Slotemaker dat Jan het gedaan had. En dat had ik natuurlijk nooit mogen zeggen. Hij zei toen: als er wat is, ga je eerst naar mij toe. Hij was zo boos en teleurgesteld: twee medewerkers van de slipschool en ook nog twee teamgenoten die elkaar dwarszitten. Maar ik dacht meer: je bent een racer en je wilt altijd winnen. Ik ben huilend uit zijn kantoor gelopen. De volgende dag erop ben ik teruggegaan, want ik werkte er gewoon. Maar Rob had Frans de Vos al geregeld om in mijn auto te rijden. Toen zei ik: nou, als ik niet mag racen... dan kom ik ook niet meer werken. Dat was het begin van de narigheid.
Ik ben in de strandtent van mijn ouders gaan werken, maar het duurde niet lang voordat Han Tjan mij belde. Hij zei: wil je bij mij in een Datsun komen rijden? Ja, maar wat gaat dat kosten? Ik had gelijk na mijn Rallye 1-tijd iedereen netjes afbetaald, want de helft was geleend en de andere helft had mijn grootvader voorgeschoten. Dus ik had geen geld meer… Toen zei Tjan: dat maakt niet uit, als je er maar voor zorgt dat je publiciteit krijgt. Want het hele verhaal was toen dat iedereen dacht dat het een Simca-cuprace was. Zij betaalden er helemaal niets voor en Han Tjan had daar de pest over in. Dus een week na het ongeluk had ik een nieuw stoeltje. 
Frans de Vos zou de volgende wedstrijd in mijn oude Simca rijden, maar dat ging niet door. Slotemaker nam zijn plaats in en al snel kwam het tot een confrontatie. Bij het uitkomen van de Tarzanbocht rijden we zij aan zij richting de Gerlach. Opeens maakt hij een rare beweging in mijn richting. Wij raken elkaar en daar werd ik toch zo kwaad over. Hij ging op zijn rem staan om mij te blokkeren en heb ik hem zo opgeduwd tot aan de vangrail. Natuurlijk waren er daarna protesten en moesten we allebei bij de KNAC komen om te bespreken wat we hadden gedaan. We werden weggestuurd met de mededeling dat we dit nooit meer mochten doen. Maar onze negatieve gevoelens naar elkaar zaten wel heel erg diep.