Retro: Groeten uit Brands Hatch van het Masters Historic Festival 2023

Draai de camera en vanaf dezelfde plek kun je ook de auto’s vanuit Clearways door de Clark Curve zien gaan.

Tussen het rechte stuk en Surtees bevindt zich de opstelstraat voor de grids die niet in de garages staan.

Natuurlijk zijn er altijd laatkomers.

Maar ook coureurs vol ongeduld. Terwijl op zondagochtend de marshals nog hun instructies krijgen, staat Michael Whitaker Jr werkelijk te popelen om zijn Rover te kwalificeren.

Zijn collega-Roveristen staan namelijk nog gewoon in de opstelstraat, zoals het hoort.

De TVR Griffith van vader Mike kan al op zijn lauweren rusten: de dag ervoor derde geworden.

De F1’s hoeven zich uiteraard niet op te stellen op het parkeerterreintje aan het begin van de pitstraat. Zij vertrekken simpelweg vanuit hun garages.

Bij Nine-W werd tot op het laatst flink gesleuteld. En met succes, want de Tyrrell 011 van Ken Tyrrell (tweede), de McLaren M29 van Warren Briggs (vierde) en de McLaren MP4/1B van Mark Higson (vijfde) zouden op zondag beter scoren dan ooit.

Ian Simmonds was terug in zijn Tyrrell 012 en won één keer de post-82-klasse voor de nieuwe auto’s met vlakke bodemplaten en zonder ground effect.

Zelfs de medewerkers van het reddingsteam kijken vol spanning naar de pogingen van Anthony Seddon Racing om de McLaren MP4/1 van Steve Hartley toch weer aan de praat te krijgen na diens pirouette van zaterdag. Het zou lukken, maar Hartley ging er in de tweede race op dezelfde plaats opnieuw af…

De auto die daarvan profiteerde: de Lotus 77 van Nick Padmore, naar Engeland gebracht door het Duitse Britec Motorsports.

In de groene Denim-kleuren waarmee Ken Tyrrell rijdt is hij natuurlijk prachtig, maar ook in het ‘eigen’ Tyrrell-blauw van het begin van het seizoen 1982 is deTyrrell 011 erg prettig om aan te zien. Deze met de gele accenten van Imola Ceramiche erbij is precies zoals hij was tijdens die beruchte GP van San Marino, waar Ken Tyrrell (de teambaas van toen dus, niet de Amerikaanse coureur van nu) een stakingsbreker bleek – wat hem door de FOCA niet in dank werd afgenomen.

Vrijwel ongezien hield hij alles toch goed in de gaten: chief steward Marc van Geel, die nu ook namens de KNAF een stevige vinger in de pap heeft bij de historische commissie van de FIA.

De races volgen elkaar in snel tempo op. Dus terwijl de pitmarshals tijdens de lunchpauze op hun sandwiches knagen, gaan wij nog even door.