Dragracing: Scandinavian Internationals, records maar geen podium
Janne Ahonen
Verrassingen
In de Top Fuel klasse stal Janne Ahonen in de kwalificatie de show door in 4,04 seconden naar de snelste tijd te rijden. Daarmee bleef de Fin maar een fractie verwijderd van de tijden die de Amerikaan Tommy Johnson jr. vorig jaar in de Andersen Racing Top Fueler op de klokken zette. Maar ook in alle andere runs was de meervoudig wereldkampioen skispringen en vijfvoudig winnaar van het Vierschansentoernooi zeer snel en heeft het met zijn eigen team onder de technische leiding van de Amerikaan Donnie Bender en Simo Patoharju uitstekend naar zijn zin.
Urs Erbacher wordt verrast door zijn eigen parachutes
In de eerste eliminatieronde werd Ahonen echter verrast door de als achtste uit de kwalificaties naar voren gekomen local hero Micke Kågered. Achteraf bleek bij Ahonen het probleem te zitten in een losgeschoten injector. Problemen waren er ook voor regerend kampioen Urs Erbacher, bij wie kort na de start de parachutes een eigen leven gingen leiden waardoor de Zwitser kansloos Antti Horto aan de horizon zag verdwijnen.
Jari Halinen
Nog gekker ging het bij Risto Poutiainen, die bij het opstarten van de auto zijn parachutes al op de grond zag vallen. De leider in de tussenstand van het kampioenschap moest in de eerste ronde aantreden tegen zijn grootste rivaal in de titelstrijd, Jari Halinen en zag zijn landgenoot zo wel erg makkelijk een deel van zijn achterstand goedmaken.
Jari Halinen
Omdat Halinen vervolgens in de halve finale Anita Mäkelä klopte en Horto Kågered naar huis stuurde, weer een volledig Finse finale. Voor de jonge Horto is het nu, na Alastaro, al de tweede keer dit jaar dat hij in een finale staat die niet verreden wordt.
Micke Kågered (voorgrond) wordt in de halve finale geklopt door Antti Horto
Als Halinen de finale op zijn naam had kunnen schrijven, was de Fin leider Poutiainen tot op zes punten genaderd, nu begint de nummer twee met een achterstand van 26 punten aan de laatste race op Santa Pod.
Ondank haar verloren halve finale was Anita Mäkelä toch blij. Een derde kwalificatiepositie en een serie goede tijden gaven de Finse weer moed