Dragracing: Recordweekend op Santa Pod

Andy Carter
Andy Carter pakt de titel
In de Top Fuel klasse wel enkele snelle tijden maar geen records. De eerste kwalificatiepositie ging met 4,781 seconden naar Andy Carter die daarmee al voor aanvang van de eliminaties de Europese titel veiligstelde. Op de tweede plaats met 4,794 seconden Stig Neergard, verrassend gevolgd door Jon Webster (4,825 seconden) in een van Rune Fjeld gehuurde en normaal door Jari Halinen gereden dragster. Een persoonlijk record voor Anita Mäkelä die in 4,869 seconden in de laatste kwalificatierun de vierde tijd voor zich opeiste. In de eerste eliminatieronde had Carter ondanks een slechte run geen problemen met Linda Thun Tonseth terwijl Webster afrekende met Risto Poutiainen, de Fin die na Mantorp nog in de strijd leek om de titel.

Anita Mäkelä
Door problemen met de gaskabel bleef Mäkelä op de startlijn staan waardoor Joran Persaker, rijdend in de tweede auto van Stig Neergard, probleemloos de overwinning naar zich toe kon trekken. Grote problemen daarentegen voor ‘The real Stig’ zelf. Kort na de start van zijn run tegen Micke Kagered brak bij Neergard een achterwiel af. Kansloos tolde de dragster over de baan, raakte de muur maar bleef gelukkig met de goede kant boven doorglijden. Neergard had echter het stuur hard tegen zijn hand gekregen waardoor de Deen niet alleen in zijn portemonnee maar ook in zijn pols een flinke kneuzing opliep.





Stig Neergard geeft tekst en uitleg
In de halve finale kwam eindelijk een einde aan de ongeslagen status van Carter. Kort na de start viel de Engelsman plotseling stil. Persaker was net ‘up in smoke’ gegaan maar zag de Engelsman uitrollen. De Zweed gaf weer gas, ging weer ‘up in smoke’ maar in een uiterste poging trapte Persaker nog een keer op het gas en achterhaalde zo kort voor de finish de machteloos uitrollende Europees kampioen. In de andere halve finale klopte Webster in een mooie 4,902 seconden Kagered.

Jon Webster (voorgrond) klopt Joran Persaker
In de finale daarmee met Webster en Persaker twee rijders die nog niet eerder een FIA EK-wedstrijd hadden weten te winnen. Beide rijders worstelden in de finale echter met de grip, waarbij de Engelman net iets alerter reageerde en zo tot grote vreugde van het thuispubliek de winst greep.