Retro: Het verhaal van de 22 overwinningen van BMW in de 24 Uren van Spa

1981: Joosen-Vermeersch-Andruet, BMW 530i Joosen Racing-Juma (Foto Fred Bayet)

1978-1979-1980-1981
Met de hulp van BMW Belgium, Belgische sponsors en andere BMW-filialen werd er steeds gezocht naar oplossingen om meerdere BMW-teams te laten uitrukken. Gezien er geen internationaal reglement gold, paste elk land zo'n beetje zijn eigen Production-wetten toe en dat vertaalde zich in de 24 Uren in '80 in het toepassen van reglementen à la carte. Vooral in functie van de inhoud van benzinetank werd er gekozen voor Franse, Belgische of Britse regels.

Iedereen kent ondertussen het verhaal van het Belgische Joosen Racing-Juma, dat dankzij strategie en uithouding de 530i een rol van betekenis liet spelen in de strijd tegen de Capri (78, 79, 80) en vooral Mazda RX7 (81), maar vier keer naast de hoofdprijs greep!

1982
Het succes (en het ontbreken van duidelijke regels) van de Production Cars noopte de FI(S)A ertoe om naast Groep B (rally) en Groep C (sportwagens) in Toerisme de Groep A te lanceren, waardoor de 24 Uren vanaf 1982 weer op de internationale kalender stond en de aandacht trok van constructeurs, zoals Jaguar en BMW. Om het op te nemen tegen de XJS homologeerde BMW de 528i en die werd in het EK ingezet door privé-teams zoals Eggenberger en ... Juma. Het werd de tweede zege van de toen nog Antwerpse tuner en meteen de 9de voor BMW.

1983: BMW 635 CSi Juma – Thierry Tassin (Foto Press Bastos)

1983
Niettemin besefte men in München dat de 528i niet opgewassen was tegen de Jaguar XJS en nog geen jaar later volgde de homologatie van de 635 CSi. Ook nu weer kozen privé-formaties voor de snelle Coupé. In de openingsmanche van het EK in Monza maakten we kennis met het Schnitzer-team, dat aantrad met twee zulke 635 CSi.

1983: Quester-Winkelhock-Rossi, Schnitzer BMW 635 CSi (Foto Fred Bayet)

In de 24 Uren versloegen Tassin-Heyer-Hahne in de rode Juma-BMW 635 de Schnitzer-BMW van Quester-Winkelhock-Rossi. De Oostenrijkse veteraan werd dat jaar voor BMW wel Europees Kampioen.

1985-1986
Na de walkover van de Jaguar XJS in '84, volgde in '85 de eerste overwinning van het Team Schnitzer in de 24 Uren. Ravaglia-Berger-Surer wonnen van teammaats Quester-Ostereich-Cecotto en de Eggenberger-Volvo's 240 Turbo. Die krachttoer deden de goede BMW-vrienden uit Freilassing één jaar later nog eens over. Het feit dat het podium volledig werd bezet door 635-formaties zegt alles over de terugkeer van BMW in de toerwagenracerij. Nochtans was er in '86 voldoende concurrentie met Ford (het debuut van de Eggenberger Sierra XR4), Holden (de Australische Commodore), Volvo (de 240 Turbo van RAS Sport), Rover (de Vitesse van TWR in de kleuren van Bastos-Texaco) en dus een vloot BMW's 635.

1987
Spa stond op de kalender van het nieuwe WK Toerisme en bij BMW werd de 635 met veel vertoon verruild voor de M3. Schnitzer opereerde nog steeds als het meest Beierse team, maar de klantendienst voorzag auto's met technische en logistieke ondersteuning voor Bigazzi, CiBiEmme, Linder, DuBac en JMS. 70 auto's aan de start, met Alfa Corse en meerdere Alfa's 75 Turbo als concurrenten. In een doorregend Spa kwam Schnitzer, geplaagd door in de regen niet goed werkende Yokohama-banden, er niet aan te pas en redde het Italiaanse CiBiEmme met Van de Poele-Martin-Theys de eer van München.

1988
Schnitzer nam wraak en won zowel het EK als de 24 Uren. Het werd meteen het afscheid aan het EK: de FI(S)A zag geen heil meer in een internationaal kampioenschap en BMW lonkte naar het DTM.

1989
Zonder EK konden de organisatoren van de 24 Uren nog (even) terugvallen op quasi dezelfde auto's en deelnemers. Zij werden bij het inzetten ervan flink geholpen door Belgische sponsors, zoals Bastos, Toshiba, Castrol, Fina. Bij BMW wou men voor deze belangrijke, nog steeds zeer internationaal getinte etmaalrace een inspanning leveren en vaardigde Schnitzer-BMW's M3 af als grote rivaal van de Bastos-Sierra's. Door het laten meetellen van de 24 Uren voor het BK, verschenen er twintig jaar na de laatste zege opnieuw Porsches op de deelnemerslijst. In de natte finale verloren Ravaglia-Heger-Giroix nipt de zege aan de Sierra Cosworth van Brancatelli-Percy-Schneider.