Formule Ford: Fraaie strijd levert Simon Knap toch weer de meeste punten op (lang)

Mooi optreden
Coronel had overduidelijk genoten van zijn gevecht met Knap. “Ik heb wel een lesje gehad”, waren de toch wel onverwachte woorden van de ervaren Coronel. “De Wit was ik natuurlijk snel kwijt maar Knap was in bepaalde bochten zoveel sneller dat ik hem onmogelijk kon stoppen. Toen ik achter hem reed zag ik welke lijnen hij reed en waar hij zijn winst pakte. Daarmee kon ik hem goed volgen. Voor de Villeneuvebocht wilde ik hem uitremmen maar kwam dwars. Toen hij het gat vervolgens dichtgooide gleed ik tegen zijn achterkant. Daar baalde ik van want ik wil als gelegenheidsrijder niet iemand die voor het kampioenschap gaat uit de wedstrijd rijden.

 

Ik vond het juist leuk dat zo’n jongen het gevecht aangaat en niet voor de punten kiest en me laat gaan. Ik ga altijd van de aanval uit en deed dat dus ook die laatste ronde. Simon maakte achterin een remfoutje waardoor ik kon aansluiten en hem in de laatste bocht uitremmen. Ik wist dat hij geen gekke dingen zou doen, dat had hij de hele race nog niet gedaan. Toen ik er naast zat kon ik doordrukken en de winst pakken.” Ook Knap had genoten en niet met de titel in zijn achterhoofd gereden. “Mijn start was slecht. Daarna kon ik echter plaatsen goedmaken en liep vervolgens snel in op Tom en kon er ook redelijk gemakkelijk langs. Voor de Villeneuvebocht verremde Tom zich, ik zag hem komen maar stuurde toch in. Dat was eigenlijk niet de bedoeling want daardoor raakte hij me en moest ik rechtdoor. Daarmee had ik echter wel een voorsprong. In de bocht bij het ziekenhuis verremde ik me waardoor Tom zijn auto bij de volgende bocht ernaast kon zetten. Hij zat binnen dus ik kon het gat niet dichtgooien en moest wel even door het grind. Met de tweede plaats ben ik echter dik tevreden.”





Eerste Duratec-podium
Blij was natuurlijk Mul met zijn eerste Duratec-podium van het jaar. De start was redelijk, ik kon Van Dongen en Jennifer van der Beek pakken en net om de crashende Svensson heen. Toen Vuik zich verremde kon ik daar ook voorbij en lag achter Knap. Die reed verder naar voren terwijl ik Liroy kon passeren die met motor- en remproblemen te kampen had. Daarna heb ik de wedstrijd rustig uitgereden want het gat achter me was groot en Coronel en Knap waren niet te bereiken. Dit geeft een goed gevoel na het harde werken dat het team de afgelopen weken heeft gedaan.”



Van Dongen kon nog lachen om zijn achtste plaats. “Met een pitstop erbij is dat nog niet eens zo slecht. We verremden ons. Michel kon nog via het grind maar ik moest via de pits verder. Het was allemaal erg moeilijk, ik had handen en voeten nodig om op de baan te blijven.” Voor Jongejans was het feest snel over. “Ik had een superstart, van tien naar vier maar dat was dan ook het enige positieve. Toen kwam Svensson over me heen en was het met een kapotte wielophanging over. Een pechweekend.” De Belg zag het van twee kanten. “Ik remde te laat of die anderen te vroeg, dat kan natuurlijk ook.”



Op de vierde plaats eindigde Vuik. “Vooral het begin was moeilijk. Na een ronde of vier ging het beter en kon ik naar voren komen met uiteindelijk een vierde plaats als resultaat.”