BRL: Twee spannende races leveren vier verschillende winnaars (lang)

Opmars
Na te zijn teruggevallen bij de start staat Donny Crevels voor de zoveelste keer dit jaar voor de opgave om zich terug naar het front te vechten. Sandor van Es kende tot dusver dit jaar weinig problemen, maar nu moet ook hij gaan vechten. Crevels mag beginnen vanaf p16, Van Es moet het vanaf p21 doen. De twee laten echter zien dat zij een klasse beter zijn dan de rest van het veld en schuiven op naar voren. Logischerwijs vergaat het Van Es achterin wat sneller dan Crevels, maar Van Es doet het zo goed dat hij in ronde 9 ook Crevels weer passeert en inmiddels al op plaats zes rijdt.

“Het is dit jaar wel erg vaak hetzelfde liedje”, was de conclusie van Crevels. “Het is duidelijk dat Donald, Sandor en ik dit jaar de snelste zijn. Met alle respect voor de rest, maar als er niets gebeurt, verdelen wij in principe de prijzen. Maar ik heb dit jaar al zo vaak pech gehad, het is me niet gegund. Nu mocht ik de tweede race eens een keer vooraan starten, val ik bij de start weer terug en moet ik weer beginnen aan een inhaalrace. Dat begint een beetje irritant te worden, want ik denk dat vandaag de ideale kans was om in te lopen op Van Es. Uiteindelijk had ik dan toch eens een beetje geluk en eindigde ik als vierde.”



Net als Crevels lijkt ook Van Es de schade beperkt te houden, na een lange maar geslaagde opmars. Twee ronden voor het einde begeeft echter zijn rechter voorband het en kan hij met de moed der wanhoop de auto nog op de baan houden. “Na de start was de sporing een beetje scheef, maar op zich ging het nog. De band was echter beschadigd en liep leeg. Dat werd gedurende de race erger en erger en uiteindelijk liep de band helemaal van de velg. Ik kon niet meer fatsoenlijk rijden, maar ik wist de stand niet, dus ik besloot maar door te rijden. Elk puntje is namelijk meegenomen en kan aan het eind de beslissing brengen.”

Zwarte vlag of geen zwarte vlag?
Na afloop van de race is er de nodige commotie en laat de officiële uitslag nog enige tijd op zich wachten. Enerzijds hangt er nog een bijltje boven het hoofd van Danny van Dongen, die middels een botsing de derde plaats bemachtigde. Vier uur na de race komt er een definitieve uitslag, waarin Van Dongen inderdaad bestraft is, hij krijgt zestig strafseconden aan zijn broek. Hiermee valt Van Dongen terug naar de 15de plaats. Hetzelfde lot ondergaat Niels Bouwhuis, ook hij krijgt een minuut aan zijn broek.



Daarnaast wordt er aanvankelijk ook een streep gezet door de naam van Sandor van Es, die een zwarte vlag zou hebben gekregen, maar deze negeerde en dus wordt gediskwalificeerd. “Ik word erop aangekeken dat ik met mijn ervaring een zwarte vlag negeer en dat dat niet moet kunnen, maar ik heb helemaal geen zwarte vlag gehad”, reageert Van Es. Navraag bij de sportcommissarissen van de KNAF bevestigt het verhaal van Van Es. De wedstrijdleiding had Van Es weliswaar een zwarte vlag toegekend, maar door een communicatiestoornis werd deze nooit effectief uitgehangen. Een hoop commotie om niets dus. Van Es gaat vrijuit en blijft geklasseerd, zij het als achttiende.