Retro: Een bezoek aan het Silverstone Museum

Een Wellington-landingsgestel hangt omineus boven de Aston Martin-safetycar op de begane grond…

Een herdenking van allen die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid hoort daar vanzelfsprekend bij.

De band tussen de RAF-piloten, het verzet en de naoorlogse autosport is groot – maar nergens groter dan bij William Grover-Williams, beter bekend als simpelweg ‘W Williams’, die in 1929 de eerste GP van Monaco won, maar in de oorlog uitgroeide tot een baken van de Franse Résistance, samen met zijn collega-coureurs Robert Benoist. F1-journalist Joe Saward schreef een bijzonder aan te raden boek over de twee, getiteld ‘Grand Prix Saboteurs’.

Veel ruimte wordt besteed aan de namen van alle bochten.

Luffield, Abbey en de niet meer gebruikte bocht Priory verwijzen naar de abdij en priorij van Luffield die ooit tussen de huidige bochten Abbey en Luffield stonden. Farm, de knik na Abbey, is genoemd naar de boerderij die bij de abdij hoorde. Die was opgebouwd met stenen uit de gesloopte priorij en bleef in gebruik tot 1990. De strobalen die in de jaren vijftig nog de bochten afbakenden, kwamen rechtstreeks van de boerderij! Daarna nam de British Racing Drivers Club – nu eigenaar van het circuit – de gebouwen over. Ze werden omgebouwd tot kantoorruimte, archiefruimte en een pensioen voor personeel dat bleef overnachten. In de schuren werd het onderhoudsteam van het circuit ondergebracht.

Ook Maggotts, Becketts en Chapel verwijzen naar het verre religieuze verleden. In dit geval een kapel gewijd aan Thomas a Becket, een vermaarde Britse monnik. Grappig genoeg is zowel Becketts als Maggotts (genoemd naar Maggots Moor, het naastgelegen moeras) verkeerd gespeld. De dubbele t’s zijn na verloop van tijd blijven hangen.

Net zo vermakelijk is het citaat van Mark Webber over Silverstone. ‘Classic’? ‘Raw’? ‘Old school’? Maar beste Mark toch, er is niets ‘old school’ aan Silverstone meer over…

… zoals het kaartje op de begane grond met de overdaad aan circuitwijzigingen nog maar eens duidelijk maakt.

Ook op de bovenverdieping: een enorme racebaan van Scalextric, het merk waar zo vele oudere Britten mee zijn opgegroeid. En dat nu nog steeds volop jongetjes trekt, want we moesten in de rij om überhaupt van dichtbij een kijkje te kunnen nemen.

Dus gauw door naar het gedeelte dat nóg verder teruggaat en vertelt hoe de Britse autosport op Brooklands is begonnen.