Div: Boekrecensies Nederlandse autosportboeken 2019

Formule 1 WC-Pedia ***

Nog een boek van André Hoogeboom, hoewel zijn naam niet als auteur op de omslag staat. WC-Pedia blijkt een reeks te zijn, met eerdere uitgaven over algemene kennis en over voetbal, en het blijkt ook in het Duits te bestaan. De Nederlandse boeken zijn in de linker bovenhoek zelfs voorzien van een gaatje om ze op een zekere plaats te kunnen ophangen. Nou ja, ieder zijn voorkeur.

Het eerste hoofdstuk draagt de titel 'Vergeten feiten', maar door wie die zijn vergeten, blijft in het midden. Het gaat ondermeer over de Formule 1-historie van Alfa Romeo, de vijf wereldtitels van Juan-Manuel Fangio en diens ontvoering en de eerste WK-race op Zandvoort. Het kapitel 'Buitenbeentjes' behandelt uitzonderlijke Formule 1-ontwerpen, van de Brabham 'fan car' en de Tyrrell-zeswieler tot aan de BMW Sauber F1.06, volgens de auteur "de overtreffende trap van lelijkheid".

Dan volgt een hoofdstuk 'De doden', dat merkwaardig genoeg begint met een paragraaf over de 24 Uur van Le Mans 1955. Toch niet echt Formule 1, zo lijkt ons, maar goed. Na een tabel van de 27 overleden coureurs in de Formule 1 wordt afgesloten met de conclusie dat "de Ferrari met vijf slachtoffers de gevaarlijkste wagen" is. Hoezo "de Ferrari"?

In een stukje over omgekomen toeschouwers lezen we: "Stewards zijn ook slachtoffer geworden". Het deed ons onmiddellijk denken aan een recente ontmoeting met Dennis Dean, een sportcommissaris van de Amerikaanse federatie ACCUS, die tijdens de Amerikaanse Grand Prix in Austin in 2017 mede de straf aan Max Verstappen ondertekende en vertelde, daarvoor doodsbedreigingen van Nederlandse fans te hebben ontvangen. Dat er sportcommissarissen het leven hadden gelaten, was echter ook voor ons nieuw. Het bleek dan ook te gaan om 'marshals', of te wel baanposten, iets heel anders dan 'stewards'.

Volgende hoofdstukken zijn 'Paradijsvogels', 'De Schumi-jaren', 'Zomaar wat cijfers', 'Bloedstollende finales', 'Nederlanders', 'Rappe Belgen' (waarbij het onduidelijk blijft waarom aan Philippe Adams een aparte paragraaf gewijd wordt, en bijvoorbeeld Paul Frère, toch op het podium met Ferrari tijdens de GP van België in 1956, beperkt blijft tot een vermelding in de lijst met namen onder het kopje 'En de rest'), 'De safety-wagen / pace car' (ja, zo staat het er echt!), 'Formule 1 in beeld' (over racefilms en strips), 'De wagens van Adrian Newey', 'Vrouwen', 'Het fantastische Lotus', 'Schandalen', 'De pits', 'Blunders', 'Banden', 'De revoluties' en 'Trivia'.

Het is duidelijk: 'Formule 1 WC-pedia' is geen boekwerk voor de 'hardcore'-Formule 1-liefhebber of -historicus. Wel is het een aardige verzameling van feitjes en weetjes, niet geheel zonder fouten, maar leuk om te lezen, al dan niet op de plaats die de titel suggereert.

André Hoogeboom: Formule 1 WC-Pedia. Uitgave: Karakter. ISBN: 978-90-452-1866-3. 208 pagina's, softcover.