Formule Ford: Banden opwarmen bepaalt kampioenschap (lang)

Verrassende podiumgasten
Door de vele incidenten was er op het podium plaats voor andere gezichten. Eén daarvan was Henk Vuik Junior, die een positieve einde maakte aan een probleemvol seizoen. “We hadden vooraf gepland om bij de eerste drie van het kampioenschap te eindigen en te vechten om de prijzen, maar dat is helaas niet gelukt. We hadden dit jaar veel pech, hebben verkeerde keuzes gemaakt, het viel allemaal niet op zijn plaats. Nou hopen we maar op volgend seizoen.”
Net buiten het podium eindigde Ivan Lukashevich die alles behalve tevreden was. “Ik had zeker meer verwacht. Het begon goed doordat ik de pole in mijn schoot geworpen kreeg, maar daarna begon ik fouten te maken en posities te verliezen. Ik weet niet waar die fouten ineens vandaan kwamen, maar het blijkt toch dat vooraan meerijden een compleet ander verhaal is dan strijden in het middenveld. Een goede ervaring is het enige positieve dat ik eruit kan halen.”
Achter de Rus eindigde Auke Genemans, die na zijn crash terugviel naar plaats twaalf, maar uiteindelijk toch nog op een nette vijfde plaats eindigde. Vlak daarachter eindigde Rogier Jongejans, die enkele seconden achter zich Shirley van der Lof zag finishen.



Als achtste eindigde Melroy Heemskerk, die tweede werd in de First Division en zich zo aan het einde van het seizoen in de First Division toch als ‘standaard’ podiumklant begon te profileren. “Ik had eigenlijk voor de eerste keer dit seizoen een goede start. Toen had ik een tijdje een leuk duel met Jan Paul van Dongen, maar die viel later weg. Toen was het eigenlijk best rustig.” Van Dongen viel overigens uit met versnellingsbakproblemen. “De tweede versnelling was verdwenen. Ik schakelde terug en het brak gewoon af. Dat was zonde, maar we hebben dit jaar al veel te veel pech gehad.”
Als negende en tiende eindigden Simon Knap en Liroy Stuart, die beiden in het begin van de race nog vooraan reden maar wegens genoemde redenen ver terug vielen. Dat Pierre Buret als tiende eindigde mag verder weinig nieuwswaarde hebben, maar dat die daarmee de derde plaats in de First Division scoorde verbaasde vriend, vijand en vooral hemzelf. “Toen ik de pits in reed stond daar ineens iedereen te juichen, ik vroeg me af wat er aan de hand was. Toen wees de marshall mij dat ik naar het podium moest en dat was dus echt een aangename verrassing. Het was eerlijk gezegd een erg moeilijke race. Ik had een nieuwe stuurinrichting, maar kon nauwelijks de bochten fatsoenlijk insturen. Ik was niet erg snel en reed puur voor de lol, maar dit is wel erg leuk”, aldus de bescheiden Fransman.
Na de race was het voor iedereen tijd om het einde van het seizoen te vieren, al schijnt het dat Benoit Perret nog steeds bij zijn auto stond te balen.



Het laatste woord is uiteraard voor de kampioen. “Ik ben bijzonder blij, maar ik had dit nooit kunnen bereiken zonder de onvoorwaardelijke steun van mijn vrouw en mijn monteur. Zonder hen was er helemaal niets gebeurd.”