Formule Ford: Banden opwarmen bepaalt kampioenschap (lang)

Even bandjes opwarmen
De Formule Ford had tijdens de Finaleraces maar één race op het programma staan. Dat betekende dat de rijders in slechts twaalf ronden alles uit de kast moesten halen. Goed voorbereid aan de start staan is daarvoor een vereiste, maar dit moet je niet overdrijven. Dat deed Benoit Perret echter wel. Hij spinde, zoals dat ooit ook David Coulthard en Juan Pablo Montoya in de Formule 1 ook gebeurde, al banden opwarmend van de baan en zag zijn race eindigen nog voordat hij überhaupt gestart was.

De Fransman kon zich wel voor zijn kop slaan en deed dit dan ook. Uit frustratie en teleurstelling sloeg en schopte hij tegen alles wat in zijn buurt los en vast zat. Met gevaar voor lijf en leden brachten de marshalls Perrets bolide in veiligheid, terwijl de Fransman ontroostbaar achter bleef.
“Dit was zo ongelofelijk stom”, stak hij de hand in eigen boezem. “Ik heb het hele jaar nog geen schade gereden en nou vlieg ik van de baan bij een snelheid van tien kilometer per uur! Ik was bezig mijn banden op te warmen en ineens verloor ik de controle over mijn auto. Er was geen probleem met de auto, het probleem was ikzelf. Het was niet zo dat ik last had van druk of van stress of zo, ik had gewoon een goede uitgangspositie en die boor ik zo door mijn eigen neus.”


Dit schoof de pole ineens in handen van Ivan Lukashevich, die aangenaam verrast was. “Ik snapte er niets van, maar het was een mooi cadeautje.” De Rus kon echter niet lang genieten van zijn leidende positie, want Auke Genemans kwam goed uit de startblokken, wist Shirley van der Lof te passeren en in de eerste ronde ging hij ook Lukashevich voorbij.



Behalve Genemans startten ook Liroy Stuart (van tien naar vijf) en Nick Catsburg (van zeven naar vier) als een speer.



Catsburg wist ook al snel Van der Lof te passeren, iets wat hij in het begin uit veiligheids- overweging nog maar even achterwege liet. “Laten we zeggen dat ze thuis meer in de spiegel kijkt dan in de auto”, lachte de Geva-coureur.



Het ging sowieso niet zo voortvarend met Shirley van der Lof, die net als eerder dit jaar niet meekon aan kop van het veld. Het had echter een duidelijke reden voor de dame in het veld. “Ik had veel problemen met mijn voorremmen.



Ik schoot een paar keer rechtdoor, maar nog erger was dat ik zelf niemand kon uitremmen. Het tempo dat ik reed was wel lekker, maar ik kon zonder remmen nauwelijks een vuist maken. Daar baal ik behoorlijk van.”