Retro: Zondag eindigt in mineur voor de Historic Monoposto’s. Zege voor Peter Drennan in R1.
De eerste wedstrijd bij de HMR op Circuit Zandvoort afgelopen zaterdag leverde een overwinning op voor de Ier Peter Drennan met een Formule Ford 2000 Royale RP 27 gevolgd door de Duitser Frank Färber met een Reynard SF84 en Kees van der Wouden met een Royale RP30. Na een spectaculaire race op zaterdag eindigde de zondag voor alle betrokkenen in mineur. Door een combinatie van ongelukkige opeenstapelende factoren bleven de goed gevulde tribunes op zondag verstoken van een promotie voor de historische autosport. En dit juist in een weekend dat de organisatie over een record aantal inschrijvingen beschikte.
Het incident tussen Stefan Schroyen en Roel Mulder dat indirect een aantal kettingreacties voor het verdere wedstrijdverloop teweeg bracht.
Tekst en Foto’s: Willem J. Staat
Het betekende flink veel schade voor beide deelnemers.
Zondag eindigt in mineur voor de Historic Monoposto’s. Zege voor Peter Drennan in R1
De eerste wedstrijd op zaterdag zag ondanks een safetycar interventie aan het begin van de wedstrijd een uiterst boeiend slot waarin de Royale’s van Drennan, Kees Van der Wouden en Geert Wynants eigenlijk de toon zetten en waarin Frank Färber met zijn Reynard SF84 eigenlijk spelbreker was door als tweede te eindigen. Wie voor de zondag op een herhaling hoopte kwam helaas bedrogen uit. Een overvolle paddock waardoor de HMR-coureurs zich een weg moesten banen zorgde er al voor dat de wedstrijd iets later dan gepland aanving.
Er vormden zich zelfs bij enkele deelnemers kijkersfiles waardoor de afstand tussen de voor hen liggende auto's nog groter werd.
In de opwarmronde ging het echter al direct fout toen Roel Mulder met zijn PRS RH02 1600 spinde bij het opgaan van de Hunzerug en dwars op de baan kwam te staan. De achter hem rijdende Stefan Schroyen (Royale RP27) had geen enkele mogelijkheid om het obstakel te ontwijken. Een flinke klapper was het gevolg waarbij Mulder na een luchtsprongetje in de vangrails belandde en Schroyen met flinke schade tot stilstand kwam. In de auto van Mulder was na het uitrijden vanuit de pits iets afgebroken wat tot dit incident leidde. Mulder kon vervolgens nog wel op eigen kracht zijn weg richting pitlane vervolgen. De auto van Schroyen moest echter weggetakeld worden wat echter drie ronden in beslag nam. Dat enkele deelnemers de takelwerkzaamheden nauwlettend volgden betekende ook nog eens dat er een flink gat in het startveld viel.
Roel Mulder bedankt de marshalls. Hij kon met zijn uit het lood geslagen wielen zelfs nog terug richting pits.
De tijdsklok liep echter wel door. Bij de daaropvolgende volgende herstart werden er zowel van rijders-als organisatorische zijde procedurefouten gemaakt. Duidelijk was dat een aantal mensen tijdens de rijdersbriefing de instructies niet goed had begrepen of totaal niet had opgelet. Nadat de safetycar uit het zicht was verdwenen bleven de lichten op geel maar een aantal mensen begonnen zich naast elkaar op te lijnen terwijl je dit reglementair achter elkaar moet doen. De voorspelbare crash in de Tarzanbocht bleef dan ook echter niet uit. Zowel Hans Meskes als Wichard Theunissen vonden in de Tarzanbocht hun Waterloo terwijl Kees van der Wouden. die zich naast twee Ierse deelnemers bevond, van achteren werd geraakt maar ondanks de opgelopen schade nog zijn weg wist te vervolgen. De wedstrijdleiding besloot daarop met Code Rood af te breken. Vanwege de geluidspot en het drukke programma kwam er helaas geen vervolg meer. Aan de vereiste wedstrijdafstand werd niet voldaan en dit betekende “No Result”
Peter Drennan won de eerste wedstrijd,
Helaas lag de grootste fout bij de deelnemers zelf maar ook de wedstrijdleiding ging waarschijnlijk niet geheel vrijuit. De Brit Antony Raine verklaarde dat in het Verenigd Koninkrijk de procedures iets anders worden toegepast. Men geeft nooit direct de wedstrijd vrij. Er is altijd nog een extra Full Course Yellow ronde. Pas direct daarna wordt de wedstrijd direct vrijgegeven juist om dit soort situaties te vermijden. Een farce die voor vrijwel alle betrokken in mineur eindigden. De sport en de mensen op de tribunes waren de grootste verliezers.
De deelnemers moesten zich door de overvolle paddock heen murwen..........
Het incident tussen Stefan Schroyen en Roel Mulder dat indirect een aantal kettingreacties voor het verdere wedstrijdverloop teweeg bracht.
Tekst en Foto’s: Willem J. Staat
Het betekende flink veel schade voor beide deelnemers.
Zondag eindigt in mineur voor de Historic Monoposto’s. Zege voor Peter Drennan in R1
De eerste wedstrijd op zaterdag zag ondanks een safetycar interventie aan het begin van de wedstrijd een uiterst boeiend slot waarin de Royale’s van Drennan, Kees Van der Wouden en Geert Wynants eigenlijk de toon zetten en waarin Frank Färber met zijn Reynard SF84 eigenlijk spelbreker was door als tweede te eindigen. Wie voor de zondag op een herhaling hoopte kwam helaas bedrogen uit. Een overvolle paddock waardoor de HMR-coureurs zich een weg moesten banen zorgde er al voor dat de wedstrijd iets later dan gepland aanving.
Er vormden zich zelfs bij enkele deelnemers kijkersfiles waardoor de afstand tussen de voor hen liggende auto's nog groter werd.
In de opwarmronde ging het echter al direct fout toen Roel Mulder met zijn PRS RH02 1600 spinde bij het opgaan van de Hunzerug en dwars op de baan kwam te staan. De achter hem rijdende Stefan Schroyen (Royale RP27) had geen enkele mogelijkheid om het obstakel te ontwijken. Een flinke klapper was het gevolg waarbij Mulder na een luchtsprongetje in de vangrails belandde en Schroyen met flinke schade tot stilstand kwam. In de auto van Mulder was na het uitrijden vanuit de pits iets afgebroken wat tot dit incident leidde. Mulder kon vervolgens nog wel op eigen kracht zijn weg richting pitlane vervolgen. De auto van Schroyen moest echter weggetakeld worden wat echter drie ronden in beslag nam. Dat enkele deelnemers de takelwerkzaamheden nauwlettend volgden betekende ook nog eens dat er een flink gat in het startveld viel.
Roel Mulder bedankt de marshalls. Hij kon met zijn uit het lood geslagen wielen zelfs nog terug richting pits.
De tijdsklok liep echter wel door. Bij de daaropvolgende volgende herstart werden er zowel van rijders-als organisatorische zijde procedurefouten gemaakt. Duidelijk was dat een aantal mensen tijdens de rijdersbriefing de instructies niet goed had begrepen of totaal niet had opgelet. Nadat de safetycar uit het zicht was verdwenen bleven de lichten op geel maar een aantal mensen begonnen zich naast elkaar op te lijnen terwijl je dit reglementair achter elkaar moet doen. De voorspelbare crash in de Tarzanbocht bleef dan ook echter niet uit. Zowel Hans Meskes als Wichard Theunissen vonden in de Tarzanbocht hun Waterloo terwijl Kees van der Wouden. die zich naast twee Ierse deelnemers bevond, van achteren werd geraakt maar ondanks de opgelopen schade nog zijn weg wist te vervolgen. De wedstrijdleiding besloot daarop met Code Rood af te breken. Vanwege de geluidspot en het drukke programma kwam er helaas geen vervolg meer. Aan de vereiste wedstrijdafstand werd niet voldaan en dit betekende “No Result”
Peter Drennan won de eerste wedstrijd,
Helaas lag de grootste fout bij de deelnemers zelf maar ook de wedstrijdleiding ging waarschijnlijk niet geheel vrijuit. De Brit Antony Raine verklaarde dat in het Verenigd Koninkrijk de procedures iets anders worden toegepast. Men geeft nooit direct de wedstrijd vrij. Er is altijd nog een extra Full Course Yellow ronde. Pas direct daarna wordt de wedstrijd direct vrijgegeven juist om dit soort situaties te vermijden. Een farce die voor vrijwel alle betrokken in mineur eindigden. De sport en de mensen op de tribunes waren de grootste verliezers.
De deelnemers moesten zich door de overvolle paddock heen murwen..........