BOSS GP: Jan Lammers: ‘Een Formule 1 is een heel wild beest’

Vrachtwagens
"De Shadow uit ’79 is ten opzichte van de huidige F1 net een vrachtwagen’’, vergelijkt Lammers de hedendaagse bolides met die van destijds. "Anno 2011 is alles vele malen moderner. Zo heeft een Formule 1-coureur nu amper tot geen last van windgeruis of wind op de helm. Dat was vroeger wel anders. Ook op het gebied van de geluidsoverlast voor de coureur en diens gehoorbescherming zijn flinke stappen gemaakt. En neem het radiocontact, waarbij ze nu dolby surround kunnen praten met elkaar. Er is echt heel veel anders. Natuurlijk op aerodynamisch gebied en de veiligheid van de auto. Maar ook op het fysieke vlak. Vroeger had je geen stuurbekrachtiging, geen schakelflippers op het stuur, noem maar op. Natuurlijk moet een coureur vandaag de dag fysiek super in orde zijn. Maar wij moesten echt elke Grand Prix lichamelijk en geestelijk van Olympisch niveau zijn. Het was keihard werken.’’



Ultieme doelen
Hoewel Lammers er destijds als talent van overtuigd was dat hij wereldkampioen Formule 1 zou worden en de Indianapolis 500 zou winnen, is hem dat nooit gelukt. Maar eenmaal ouder geworden, zegt de coureur pur sang dat geen probleem te vinden. Toen uw verslaggever Lammers in 2006 ter gelegenheid van diens 50ste verjaardag interviewde, zei ‘Jantje’: "Stel je voor dat ik als 25-jarige die ultieme doelen had bereikt, wat was er dan met me gebeurd? Dan was ik misschien gigantisch rijk geworden en in een jetsetleven terecht gekomen. Dan had ik toch geen enkele uitdaging meer gehad in het leven? Was ik één of andere depressieve Björn Borg geworden. En had ik nooit de idiote dingen gedaan die ik nu wel doe. Nimmer mijn Racing For Holland-team opgezet en al die Le Mans-avonturen beleefd."



Mooie herinneringen
Met Le Mans hebben we Lammers’ grote raceliefde genoemd. Op het vermaarde Franse circuit participeerde hij meer dan twintig keer in de beruchte 24 uursrace. In 1988 kende Lammers daar zijn sportieve hoogtepunt, door een Jaguar haast eigenhandig naar de winst in de belangrijke endurance klassieker te sturen. Dit ondanks grote versnellingsbakproblemen in de slotfase. "Ik heb mooie herinneringen aan Le Mans. Ik kwam er voor het eerst in 1970. Mijn raceleraar Rob Slotemaker nam mij als 14-jarig jochie mee. Slipkoning Rob was daar om de stunts uit te voeren voor de bekende Le Mans racefilm waarin steracteur Steve McQueen schitterde’’, weet Lammers. "Rob betekende alles voor mij. Wat een fascinerende man. Hij was iemand die mij enorm motiveerde, al kon hij ook gruwelijk onredelijk zijn. Wat heb ik met hem in de clinch gelegen. Maar dat was juist leuk én goed. Want als je nooit met iemand in discussie gaat, denk je ook nooit na over zaken. Ik heb zat conflicten met Rob gehad. Maar wel altijd met onvoorwaardelijke liefde."