Formule Ford: KTG-duo Simon Knap en Vincent van der Valk heerst (lang)

Met twee zeges van Simon Knap in de Duratec-klasse en eenzelfde aantal van Vincent van der Valk in de Zetec Cup bevestigde KTG Racing haar vorm van dit moment. Rogier Jongejans kende met twee tweede posities ook een uitstekend ‘Jubileumweekend’.

Met een derde plaats in race één meldde Liroy Stuart zich na een aantal mindere wedstrijden terug aan het front terwijl John Svensson in race twee de laatste podiumpositie bezette.

In de Zetec Cup pakten Raymond Surink en de 15-jarige Deen Jesper Egebart ieder een tweede plaats terwijl Roel Mulder twee keer met de derde plaats aan de haal ging.
Tekst: Remco Scheelings
Foto's: Gerrie Hoekstra, Chris Schotanus en Tim Böhme
Twintig inschrijvers, dertien Duratecs en zeven Zetecs, telde het Formule Ford-veld tijdens de Jubileumraces, vijf meer dan tijdens het pinksterweekend.

Nieuw was het Deense Egebart Motorsport met als rijders de 17-jarige Soren Mosebo (Duratec) en de pas 15-jarige Jesper Egebart (Zetec). Terug van zijn studieverplichtingen was Nils Vestergaard en uit Luxemburg kwam Claus Froekjaer-Lorendsen (Duratec).

De gastenauto van Geva Racing werd dit keer bemand door niemand minder dan schaatser Rintje Ritsma die daarmee na diverse toerwagenklassen nu zijn formulewagen debuut maakte. Roel Mulder completeerde het veld van de Zetecs. Mulder was in het verleden actief in de First Division maar maakte vervolgens de overstap naar de Historische Monoposto’s.

Omdat deze klasse tijdens de Jubileumraces toch op Zandvoort in actie kwam, maakte Mulder van de gelegenheid gebruik om zijn toenmalige Swift in de Zetec-klasse in te schrijven. Met twee races in een Van Diemen in de Historische Monoposto’s en twee in de Zetec Cup had de inwoner van Hilversum het best gevulde programma van allemaal. Gezien het drukke wedstrijdschema van de Jubileumraces stond de kwalificatie voor vrijdag op programma, race één voor zaterdag en race twee voor zondag.
No Howe
Het verhaal van de Engelsman Robert Howe tijdens de Pinksterraces mag inmiddels als bekend worden verondersteld. Howe miste de vrije trainingen, reed een kwalificatie van twintig minuten en strandde in race één al na tweehonderd meter door een aanrijding in de Tarzanbocht. Wie dacht dat een korter bezoek aan Zandvoort niet mogelijk was had het mis. Howe was opnieuw van de partij maar blies in de kwalificatie na iets meer dan twee ronden zijn motor op. Einde oefening en nog dezelfde vrijdag vertrok de Engelsman onverrichter zake naar huis. Wel wist hij nog te melden dat als beide races op zondag waren geweest hij die dag met een nieuwe motor zou zijn teruggekeerd. Ruimtegebrek in zijn Jaguar was de reden dat Howe de tweede motor niet bij zich had. Als echte Engelsman weet Howe niet van opgeven en beloofde zeker nog een keer terug te komen om in ieder geval één race in Nederland tot een goed einde te hebben gebracht.