Yelmer Buurman ongelooflijk snel in de GP2 test
Zo’n GP2 test is echt super professioneel opgezet. Een testdag is opgedeeld in twee blokken van ieder drie uur intensief werken. Als coureur wil je eigenlijk het liefst oneindig veel ronden rijden, maar dat is helemaal niet de bedoeling. Waar het wel om draait is dat je telkens een aantal ronden rijdt, dan binnenkomt en vervolgens met je race-engineer alle data tot in den treuren gaat bestuderen. Daarbij krijg je een aantal aanwijzingen waarmee je weer op pad gaat. Na tien of vijftien minuten rijden zit je weer voor een half uur of zo achter de laptop te bespreken. En dan ga je vervolgens de baan weer op. Zo wordt stukje bij beetje de lat steeds hoger gelegd en de rijtechniek fijn geslepen. Het is ook die samenwerking met de engineer die zo ontzettend belangrijk is bij zo’n test. Klikt het, kun je de aanwijzingen in secondenwinst vertalen, hoe snel pik je alles op….
Yelmer Buurman zat twee dagen lang bij het gerenommeerde ART-team, dat met Nico Rosberg en Lewis Hamilton de eerste twee GP2 kampioenen heeft afgeleverd. Door de wol geverfde mannen dus, die heel systematisch te werk gaan. Toch zat er een klein regiefoutje in. Hij was al naar Frankrijk geweest om een stoeltje te laten schuimen en de wagenafstelling te controleren. Alleen…. dat hadden ze bij de auto met startnummer 2 gedaan. Toen Yelmer op Paul Ricard aankwam kreeg hij de auto met nummer 1 – mooi toch? – toebedeeld. Na een paar ronden was Yelmer weer binnen. “Ik zit iets te dicht op het stuur. Ik wilde eerst doorrijden tot de middagpauze zodat we geen tijd zouden verliezen, maar ik kreeg echt kramp in mijn polsen en wilde voorkomen dat ik straks niet meer zou kunnen rijden. Daarom zijn ze meteen aan het werk geslagen”, aldus Buurman, die moest toekijken hoe de monteurs de hele stuurkolom moesten uitbouwen om het probleem te verhelpen. Meer dan een uur ging die ochtend verloren maar hij wist toch nog 30 rondjes op oude banden te rijden.
In de middag leek alles wel volgens plan te verlopen maar wederom sloeg de pechduivel toe. Een paar ronden lang kwam hij langs met een steeds rauwer lopende motor, die op een gegeven moment helemaal niet goed meer klonk. En weer stond hij binnen met een gedeeltelijk gedemonteerde GP2 bolide. “Ik wist helemaal niet dat er iets fout was want achter het stuur kun je dat echt niet horen”, vertelde Buurman, terwijl hij toekeek bij de reparatie. Gelukkig bleek het euvel in een defecte bougie te zitten en toen dat was verholpen kwam hij toch nog aan wat ronden op snelheid toe, en zelfs een paar op een setje nieuwe banden. De afspraak was dat er die eerste dag niet naar de tijden zou worden gekeken omdat het slechts om een aanloop naar de tweede dag ging.