SEAT Cupra: Duits doorbreekt hegemonie Morien en Duivenvoorde (lang)

Michel Schaap was uiteraard niet blij met zijn vierde plaats. “Het lijkt alsof wij vermogen tekort komen. Erik Struijlaart kon mij gemakkelijk passeren.” Ook Marcel Duits was niet blij. “Ik kon het tempo volgen, maar daar was alles dan ook mee gezegd. Ik kwam snelheid tekort op het rechte stuk.” Michel en Marcel wisten niet wat de reden was voor hun tekort aan snelheid. Elke motor in de Shell Helix SEAT Cupra Cup levert even veel vermogen en is verzegeld. Het vermoeden rees dus dat de motor of een ander onderdeel ‘een beetje defect’ was. Tijdens de tweede race, op pinkstermaandag, was er niets meer aan de hand. Naast vaardige militairen van de Koninklijke Landmacht bleek het Racing Team Koninklijke Landmacht ook kaboutertjes met gouden handjes in dienst te hebben, die de auto op zondag stiekem gerepareerd hadden.

Spektakel


De safetycar was niet zomaar de eerste de beste.

De sprintrace op pinkstermaandag was een groot spektakelstuk. Als winnaar van de eerste race mocht Ronald Morien van pole vertrekken, voor René Oudshoorn, Ger v.d. Brink en Marcel Duits.



Morien pakte bij de start de leiding, voor Oudshoorn en Duits. In de derde ronde ging het giga fout in het Scheivlak. René Oudshoorn spinde in de ultrasnelle bocht, niet alleen tot schrik van hemzelf maar zeker ook van zijn achtervolgers. Wonder boven wonder kon het hele veld hem ontwijken, al dan niet door middel van een stukje rallyrijden door de grindbak van het Scheivlak. “Ik stuurde in het Scheivlak in, op dat moment probeerde René mij te passeren”, aldus Ronald Morien. “Ik had hem helemaal niet gezien.” Dat laatste was ook de bedoeling van de andere hoofdrolspeler. “Ronald is een ervaren rijder. Ik probeerde hem daarom te passeren op een plek waar hij het niet verwachtte”, onthulde René Oudshoorn zijn tactiek. “Ik wist van tevoren dat ik als held of als verliezer uit deze actie zou komen. Het werd iets ertussenin, want ik kon mijn race redelijk ongeschonden vervolgen. Ik verwijt Ronald niets, wat er is gebeurd is mijn eigen schuld.”



Ready for take off

Ronald Morien sloeg uiteraard meteen een gat ten opzichte van zijn achtervolgers, die met veel kunst- en vliegwerk hun auto op de baan probeerden te houden. Ger v.d. Brink was de grote verliezer, hij viel terug naar de veertiende plaats en werd uiteindelijk toch nog vijfde. René Oudshoorn hield de schade beperkt door zijn race als achtste te hervatten. Marcel Duits vloog volgens eigen zeggen zeker 40 meter door het grind, maar slaagde er toch in om als leider van het peloton uit de hectische situatie tevoorschijn te komen.
Morien had een voorsprong van drie seconden en leek op weg naar de zege, maar het mocht niet zo zijn. Hij verloor een seconde per ronde op zijn achtervolgers. “Ik had wegliggingsproblemen”, verklaarde hij achteraf. Halverwege de race was Morien zijn voorsprong helemaal kwijt, met dank aan de safety car die zich op de baan meldde. Hoevert Vos verloor de controle over zijn SEAT Ibiza TDi bij het aanremmen voor de Audi S bocht, waarbij hij Renate Sanders raakte. De jongedame reed daarna over een bandenstapel heen, die onder de vooras van haar SEAT bleef steken. Renate kon dus geen kant uit, dit was het teken voor de wedstrijdleiding om de race te neutraliseren.