SEAT Cupra: Duits doorbreekt hegemonie Morien en Duivenvoorde (lang)

Stuivertje wisselen



Morien reed vrij soepel naar voren, maar hij kon vervolgens geen gaatje slaan. Dat kwam mede doordat hij maar liefst drie keer naast de baan terechtkwam. “Ik ben er twee keer in het Scheivlak afgegaan, in de Kumhobocht stond ik ook een keer met vier wielen naast het asfalt.”



Tot aan de rijderswissel vochten Morien, Ger v.d. Brink en Pim Hoekzema een prachtig duel uit om de leiding, waarbij de koppositie enkele keren van ‘eigenaar’ veranderde. Net als tijdens de Paasraces bewees de Shell Helix SEAT Cupra Cup daarmee weer dat enduranceraces niet saai hoeven te zijn.

Hattrick

Ferry Duivenvoorde nam het stuur van Ronald Morien over en gaf de leiding vervolgens niet meer uit handen. Het was een vrij relaxte race, aldus Ferry. “Ik had al een behoorlijke voorsprong toen ik aan mijn stint begon. Dat gat kon ik verder uitbouwen.” Het betekende de derde zege voor het Match Racing-duo in drie races.



René Oudshoorn had het nog even zwaar aan de stok met Michel Schaap, maar in het laatste deel van de race reed hij vrij eenzaam naar de tweede plaats. “De vorige keer eindigden we als derde, nu als tweede. Je begrijpt was ons doel is voor de race op maandag”, aldus een volgens eigen zeggen ‘supertevreden’ Oudshoorn. Zijn teamgenoot Pim Hoekzema kreeg loon naar werken. “Het was een erg heftige race”, blikte hij op zijn stint terug. “Ik heb op kop gelegen, ik was tweede, derde en vierde. Het was een harde, maar faire strijd. Ik ben heel tevreden met dit resultaat.” Oudshoorn en Hoekzema reden de snelste raceronde.



Net niet

Michel Schaap en Marcel Duits leken op weg naar de laatste podiumplaats, maar dat mocht niet zo zijn. In de voorlaatste ronde moest de regerend kampioen in de Shell Helix SEAT Cupra Cup zijn derde plek afstaan aan Erik Struijlaart, de teamgenoot van Ger van der Brink.



Ger, uitkomend voor Match Racing, was net zo enthousiast als zijn collega’s op het ereschavot. “Ik begon mijn race op de tiende startplek, daarna klom ik op naar de tweede plaats. Vervolgens zag ik kans om Ronald Morien te passeren. Ik gaf het stuur over aan Erik, we lagen toen derde. Erik viel iets terug omdat hij nog geen meter met onze auto voorzien van het gewijzigde remsysteem had gereden. Hij vocht zich daarna weer mooi naar voren. Ik vind dit een superresultaat: starten als tiende en dan toch nog een beker.”