F1 Academy: Esmee Kosterman: “Ik heb echt de steun nodig van het thuisfront”
Vanaf haar 14e was ze haar eigen baas, vastbesloten om voor zichzelf een toekomst in de autosport mogelijk te maken. Toch had ze niet verwacht dat ze als twintiger alsnog in de F1 Academy terecht zou komen. Uiteraard greep ze de kans met beide handen aan, om die vervolgens waar te maken met een allesbeslissend wildcard-optreden op Zandvoort in 2025. In de aanloop naar haar eerste thuiswedstrijd als vaste F1 Academy-deelnemer zocht AUTOSPORT.NL de Nederlandse op tijdens Jack’s Casino Racing Day op Assen. Op het Nederlandse mega-evenement is ze samen met haar teamgenoot bij MP Motorsport, Nina Gademan, aanwezig voor een reeks handtekeningensessies met de sterren.
Tekst en foto’s: Mattijs Diepraam
Aanvullende foto’s: F1 Academy/Parc Fermé Co.
Kosterman is nu halverwege haar eerste seizoen in de F1 Academy, waaraan ze met steun van de speelgoedfabrikant LEGO kon beginnen. Dat hield ze een paar jaar geleden niet voor mogelijk, toen ze vanuit de karts de kans kreeg om in de autosport actief te worden, in eerste instantie in de Fiesta Sprint Cup Benelux. Formuleauto’s waren nog een droom in de verte, maar met die droom begon het oorspronkelijk wel – en wel in de Kartfabrique, de indoorbaan in Utrecht. “Eigenlijk zijn mijn vader en mijn broer begonnen, want ik zat met mijn moeder op dansen. Maar ik werd jaloers op mijn vader en broer, omdat ze elk weekend naar de Kartfabrique gingen. Dat wilde ik ook! Mijn moeder vond het allemaal heel eng, maar ik deed ook voetbal en judo. Dus ik was eigenlijk al in de stevige sporten bezig. Uiteindelijk mocht ik één lesje meedoen in de Kartfabrique. Sindsdien is het nooit meer gestopt en is het altijd mijn droom gebleven om coureur te worden.”
Nu waren er dus twee jonge Kostermannen aan het karten. Dat werd al gauw wedstrijdkarten op de buitenbanen van Nederland: een kostbare bezigheid, dus daar moesten thuis afspraken over worden gemaakt. “We kregen van mijn ouders te horen: wij hebben geen gouden lepel, dus je broer mag vier jaar, daarna mag jij vier jaar. Dan is het klaar. Maar dit is nu mijn negende jaar!” Daar is een goede verklaring voor, want Kosterman besloot om vanaf haar 14e haar eigen financiële boontjes te doppen. “Ik richtte mijn eigen bedrijf op, tot mijn 18e nog op naam van mijn moeder, want ik wilde graag de autosport in. Dat kwam doordat ik in 2019 meedeed aan de finale van FIA Girls on Track – Rising Stars, het FIA-programma voor jonge kartende meiden. Ik kwam bij de laatste vijf en mocht een Formule 4-auto rijden. Terug in Nederland ging ik in gesprek met de KNAF, want ik maakte inmiddels deel uit van KNAF Talent First. Uiteindelijk kreeg ik een aanbod in de Formule 4, maar dat was gewoon te prijzig voor een meisje van 14. Een ander aanbod was voor de Fiesta Sprint Cup Benelux. Via mijn eenmanszaak ben ik partners gaan zoeken en zo ben ik in de autosport terechtgekomen. Zonder mijn partners was ik nooit zo ver gekomen, dus ik ben blij dat ze er nog steeds zijn. Sommige partners steunen me al acht jaar.”
Kosterman vertelt erover met zichtbare ziel en zaligheid. Haar aanpak is vergelijkbaar met die van Richard Verschoor, die ook zelf achter zijn budget aangaat en zijn carrière plant. “Het is gewoon heel mijn leven. Ik ben altijd bij mezelf gebleven en heb altijd ronduit over mijn droom gepraat. Dat heb je nodig om partners aan je te binden. Mensen zien alleen het racen, maar dat is maar 10% van het werk. De andere 90% zit in de financiën, in content maken en met partners samenwerken. Mijn familie is er nog steeds: mijn moeder doet de boekhouding, mijn vader komt altijd met de goede gedachten. Mijn broer is gestopt met racen, want die is gaan studeren. Die is ook meer van het feesten en dat gaat minder samen met de autosport! Mensen vragen weleens: vind je dat niet zonde, dat je dat als jonge meid allemaal moet laten lopen? Dan zeg ik: natuurlijk niet! Dit is mijn droom, ik wil hier zijn. En ik geniet intussen echt van het leven.”
Toen ze aan de Fiesta Sprint Cup begon, had ze de formuleauto’s niet meer als doel voor ogen. “Ik ben nu al 21 en ik rij in de F1 Academy tegen meiden van 16 en 17 jaar. Dus nee, ik hield er geen rekening meer mee dat ik deze kans zou krijgen. Ik had het eigenlijk al naast me neergelegd – totdat de F1 Academy werd aangekondigd. Ik dacht meteen: dit is mijn kans! Vanaf dat moment wist ik waar ik naartoe wilde werken.” Het begon met een gelukkig toeval: een eenmalig optreden in de Indiase Formule 4, als vervanger van een coureur die zijn pols had gebroken. “Ik kreeg het aanbod om gratis te rijden. Dat was mijn eerste ervaring met MP Motorsport, want die deed in India de technische ondersteuning. Zo heb ik Wouter Blokhuis leren kennen, want die heeft daar het programma opgezet. Nu is hij weer mijn teambaas! Er zijn twee grote teams in Nederland, maar MP is altijd mijn droomteam geweest.”
Voordat ze haar kans kreeg in de F1 Academy, reed ze bij JHR Developments acht races in de Britse F4, allemaal om zichzelf te bewijzen en in aanmerking te komen voor het wildcard-optreden op Zandvoort dat haar doorbraak zou blijken te zijn. Hoe heeft ze dat eerste F1 Academy-weekend op Zandvoort ervaren? “Chaotisch!” zegt ze eerlijk. “Je komt in een wereld terecht die je niet gewend bent. Wat willen al die mensen allemaal van me? Waarom zouden ze met mij op de foto willen? Ook de raceomstandigheden waren anders, omdat de Formule 1 er reed. Er was zó ontzettend veel meer grip. Dat vroeg om een heel andere rijstijl. Ik had eigenlijk niets aan mijn ervaring in de Fiesta en ik had nauwelijks tijd om te wennen, omdat het een kampioenschap is met heel veel media-aandacht.” Het besef daalde dan ook pas na afloop in, vertelt ze. “We hebben het er nog steeds met de familie over. Op zondag waren we klaar en ik had nog één media-optreden, bij het Ziggo Race Café in een beachclub aan het strand. Na afloop gingen we daar eten en zagen we de zon ondergaan. We keken naar elkaar en barstten toen allemaal tegelijk in tranen uit. Ik heb mijn vader maar één keer in mijn leven zien huilen – en dat was toen. Dat was het mooiste moment van het hele weekend.”
Het volgde na drie intensieve dagen waarin ze twee keer vanaf de negende startplaats mocht vertrekken – in een veld van 18 auto’s – en in de tweede race als zevende eindigde. Een debuut met impact. “Ik had geen tijd om na te denken, het ging allemaal in een flow. Het was jammer van de eerste race: een foutje met de bandendruk, zodat ik uit de pitstraat moest starten. Maar ik kwam daar niet om hoog te eindigen in het klassement. Ik wilde mezelf bewijzen. En dat kan ook door van achteren een inhaalrace neer te zetten van de laatste naar de 12e plaats. In race 2 kon ik vervolgens laten zien dat ik ook voorin mijn mannetje kan staan. Achteraf waren het eigenlijk de ideale omstandigheden.”
Het resultaat was een aanbieding om in 2026 een heel seizoen F1 Academy te doen. Niet zomaar een seizoen: met steun van de legendarische speelgoedfabrikant LEGO, voor wie ze nu een officiële ambassadrice is, én bij haar ‘droomteam’ MP Motorsport. “Daar ben ik heel blij mee. Ze helpen me via het ITQ Performance Programme zelfs aan een fysio, een diëtist en een mental coach. Ik ben echt een Hollandse meid, dus ik dacht: zo’n coach heb ik niet nodig. Nou, echt wel! De simulatortrainingen die we krijgen bij Atze Kerkhof van Verstappen Pro Simulation in Tilburg zijn ook geweldig. Ik heb nog nooit in zo’n goede sim gezeten. Die is zo reëel dat je die ervaring echt naar de baan kunt meenemen. Vooral mijn remtechniek heb ik daar kunnen aanpassen, want dat gaat in een F4 heel anders dan trailbrakend in een voorwielaangedreven Fiesta.”
Kosterman ziet sinds het eerste weekend in Shanghai haar gevoel voor de auto dan ook met sprongen vooruitgaan. “Ik begin nu de auto pas goed te begrijpen. Het is nog niet waar ik had gehoopt te zijn, maar je ziet de stijgende lijn. In deze sport is het nu eenmaal 20% winst en 80% teleurstelling. Dus het is hard werken. Maar ik ben dankbaar dat het team me daar de tijd voor geeft.”
Nu staat haar thuiswedstrijd voor de deur, niet meer als wildcard, maar als volseizoensrijdster in de F1 Academy. Hoe sterk weegt voor Kosterman dat voordeel? “Heel sterk. Ik heb de steun nodig van het thuisfront. Ik ben zonder mijn vader naar Shanghai gegaan omdat hij geen vrij kon krijgen van zijn werk. Maar na Shanghai, wat best een moeilijk weekend was, heb ik tegen hem gezegd: ik heb je nodig. Maar ook de hele Nederlandse sfeer van het evenement speelt mee. Ik weet het nog van vorig jaar: ik reed het rechte stuk op en zag al die oranje supporters op de tribunes. Dat gaf me echt een boost!” Ook haar baankennis geeft een thuisvoordeel, vindt ze. “Het zou voor mij ideaal zijn als het begint te regenen. Want veel meiden hebben nog geen ervaring in de regen op Zandvoort en ik weet precies welke lijnen je moet rijden om in de regen snel te zijn. Al hebben we laatst wel een test van twee dagen op Zandvoort gehad. Het was nog mooier geweest als niemand hier had getest…”
Kosterman zit nog maar halverwege haar eerste seizoen in de F1 Academy, dus ze zal nog wel geen plan B hebben, zo vragen we haar. “Daar heb ik inderdaad nog niet over nagedacht. Natuurlijk wil ik in de autosport actief blijven, maar het is de vraag of dat mij op topsportniveau blijft lukken. Zelf elk jaar je geld bij elkaar zoeken is heel stressvol. Een stap opzij naar de sportscars zou kunnen, maar ook dat is duur. Ook dan heb je partners nodig – en mijn huidige partners moeten die draai wel met mij willen maken. En toch… zelfs als het niet lukt om als coureur door te gaan, wil ik in de autosport verder. Bijvoorbeeld als data engineer, want ik hou enorm van het puzzelen met de data. Dan komt de nerd in mij boven! En ik heb jarenlang kinderen gecoacht in de kartsport. Dat vond ik geweldig leuk om te doen, dus wie weet…”