Sportscars: Groeten uit Daytona - Rolex 24 At Daytona 2026
Start van het GT-veld, met een paar gestrande LMP2's nog in de eerste bocht
Het zal niemand ontgaan zijn: afgelopen weekeinde werd op de Daytona International Speedway de 64e editie van de Rolex 24 At Daytona verreden, de start van het seizoen in het IMSA WeatherTech SportsCar Championship. Het was een race van superlatieven: een recordaantal bezoekers, een recordaantal Nederlandse deelnemers, de langste neutralistie in de historie van de race en ook een spannende slotfase. Ook het bijprogramma mocht er zijn, met de vier-uursrace van de IMSA Michelin Pilot Challenge, twee als altijd spannende wedstrijden van de Amerikaanse Mazda MX-5 Cup en de Classic IMSA-race, ditmaal met een fatsoenlijk veld van 21 auto's. Dankzij Porsche AG was ook AUTOSPORT.NL ter plekke en deed gedurende het hele weekeinde uitgebreid verslag. Wat we verder allemaal nog zagen en beleefden, bood natuurlijk ook weer meer dan genoeg stof voor een uitvoerige "Groeten uit".
Tekst: René de Boer (X/Bluesky: @renedeboer)
Foto's: Rebocar/R. de Boer
Daags voor vertrek kwam er een berichtje van Nicky Catsburg: "Jij vliegt toch morgen? Zou jij een helm voor me mee kunnen nemen?" Dat kon uiteraard, maar ik had geen tijd om die nog even in Nederland op te halen, dus werd die keurig in Bell-helmtas bij mij thuis afgeleverd. Het hoe en waarom zou ik later ervaren en komt ook verderop in deze reportage nog aan de orde.
De reis ging met Iberia van Düsseldorf via Madrid naar Orlando, en van daar uit met de auto. Mooie zonsopkomst op de vroege woensdagochtend.
Op het vliegveld in Madrid ontmoette ik Sheila, een Spaanse fysiotherapeute die veel in de autosport doet. Ze is onder andere de fysio van het Citroën-fabrieksteam in de Formule E, waarvoor ze komend weekeinde in Miami actief is, terwijl ze ook voor Nicky Catsburg deze taak in Daytona vervulde. Ik sprak haar aan vanwege haar Citroën Racing-rugzak. De gezamenlijke foto met de helm voor Catsburg, die ik voor de zekerheid nog in een extra tas gepakt had, stuurden we naar de Nederlandse Corvette-rijder, die natuurlijk al in Daytona was.
De aansluitende vlucht van Madrid naar Orlando had zo'n vier uur vertraging, maar in de Iberia-lounge was het met wat lekkere Spaanse specialiteiten goed uit te houden.
We troffen er ook Nick Cassidy, die onlangs de eerste overwinning voor Citroën ooit in de formulewagensport binnenhaalde. Hij reed in Daytona in de LMP2-klasse voor het team Inter Europol Competition en was tussen de 'Roar'-test en de race even op en neer gevlogen naar Europa om daar een simulatortest te doen bij Stellantis Motorsport in Satory. De eerste vraag van hem aan fysiotherapeute Sheila was dan ook of zij iets had waarmee hij in het vliegtuig kon slapen. Dat had ze, en Cassidy was inderdaad de hele vlucht naar Florida onder zeil.
Ik benutte de vlucht om veel te schrijven en ook een stukje van de Formule 1-film van Brad Pitt te kijken, want het inleidende gedeelte speelt zich immers af rondom de 24 Uur van Daytona. Twee jaar geleden was ik daar ook deels getuige van de opnamen tijdens de race.
Na een heel lange reisdag - in totaal 25 uur op, want op vluchten naar Amerika probeer ik meestal niet te slapen om daar direct in het ritme te zitten - is het altijd heerlijk om deze begroeting boven de weg bij de Speedway in Daytona te zien.
Eén ijskoud landingsbiertje aan de bar...
...en vervolgens direct het bed in, waar ik vrijwel meteen in slaap viel.