Retro: Sterrengala tijdens Grand Prix de France Historique op Paul Ricard

Het ging tijdens de Grand Prix de France Historique op het circuit van Paul Ricard dit jaar nóg meer om de sterren in plaats van om de sport. Organisator HVM kreeg echter het financiële gelijk aan zijn kant, want maar liefst 90.000 Fransen legden geld neer voor een glimp van een ware parade aan beroemdheden uit de vroegere én huidige Formule 1. Het is daarmee nu al het drukstbezochte historische evenement van het jaar, op de Goodwood Revival na, waar hetzelfde principe met zo veel succes wordt uitgebaat.

Tekst en foto’s: Mattijs Diepraam

Ondanks de hernieuwde aanwezigheid van Alain Prost, René Arnoux, Philippe Alliot en de zonen van Patrick Tambay en Jean-Pierre Jabouille werd op Paul Ricard duidelijk hoe immens het Drive To Survive-effect van de hedendaagse Formule 1 is. Het luidste gejuich van het hele weekend barstte immers los toen Charles Leclerc op de zaterdag kort zijn opwachting maakte om de startvlag te zwaaien voor de historische F1-wedstrijd van Masters Historic Racing. Het gebeurt niet vaak dat tijdens een historisch autosportevenement het gegil van dwepende bakvissen is te horen, maar zó groot is vandaag nu eenmaal de populariteit van de knappe Ferrari-coureur, zeker in Frankrijk.



McLaren-CEO Zak Brown viel hetzelfde lot ten deel. De Amerikaan kwam naar Paul Ricard om tijdens een weekendje uit zijn Williams FW07 en Jaguar XJR-9 te besturen, maar werd op zaterdag zózeer belaagd door hysterische fans dat hij niet het podium kon bereiken waarop hij zijn bokaal voor de tweede plaats in de Masters Group C-wedstrijd in ontvangst kon nemen. Wie eenmaal met eigen ogen heeft gezien hoe Brown meer volk trekt dan een viervoudig wereldkampioen uit eigen land, snapt hoe astronomisch hoog de entertainmentwaarde – en daarmee de economische waarde – is van de Formule 1 in dit tijdsgewricht. Een vaatje waar HVM en het circuit van Paul Ricard onder leiding van Jean Alesi – zelf ook zo’n beroemdheid – volop uit wisten te tappen. Dat de race die Leclerc moest starten met tien minuten moest worden uitgesteld omdat het publiek na de gridwalk de pitstraat niet wilde verlaten, zegt voldoende – en dat terwijl het evenement verder uitmuntend goed was georganiseerd.



Op het circuit zelf vielen nog veel meer bekende namen te bewonderen – van oud-F1-coureurs als Thierry Boutsen, Stefan Johansson en Mark Webber tot sportscar-toppers als André Lotterer, Marcel Fässler en Jan Magnussen. Niet allemaal bereikten ze het podium, maar dat deed niet af aan hun bijdrage aan het succes. Toch waren het de gebruikelijke namen die kwamen bovendrijven in de eerste Masters Racing Legends-race voor 3-liter-F1-auto’s. Maar liefst 37 auto’s hadden zich daarvoor aangemeld, opnieuw een bewijs dat de historische F1 van het 3-liter-tijdperk momenteel een bloeiperiode doormaakt. Voormalig kampioen en meervoudig winnaar Mike Cantillon (Williams FW07C) kwam vanaf de derde startplaats naar voren om poleman Werner d’Ansembourg (Brabham BT49C) in de vijfde ronde te passeren, een actie waarin hij Jamie Constable (Tyrrell 011) in zijn kielzog meetrok. In dezelfde ronde moest gastrijder André Lotterer afhaken, die zijn Hesketh 308 uit de pre-78-klasse op de eerste rij had neergezet en het d’Ansembourg aanvankelijk moeilijk maakte.



Cantillon reed vervolgens naar de overwinning, maar niet nadat Constable bij het inhalen van een treuzelende achterblijver in de rondte ging. De Brabham van zijn achtervolger kon hem niet meer ontwijken, met een beschadigde voorvleugel tot gevolg. Constable kon zijn weg vervolgen, maar had regerend kampioen Matt Wrigley (Tyrrell 011) en Yutaka Toriba (Williams FW07C) voor moeten laten gaan. Toch kreeg Constable zijn tweede plaats terug, want Wrigley werd vier plaatsen teruggezet vanwege een touché met Toriba die voor het uitvallen van de Japanner zorgdroeg. Het leverde Ken Tyrrell (Tyrrell 011), de kampioen van 2023, de derde plaats op.



Na een stralende vrijdag en zaterdag regende het op zondag pijpenstelen, wat de tweede race minstens net zo enerverend maakte. Vanaf de deels omgekeerde grid glibberde Dan Eagling (Fittipaldi F8) samen met Wrigley naar voren, om beslag te leggen op de eerste twee plaatsen. Voor Eagling was het een sensationele debuutoverwinning, want de voormalig BRDC Autosport Young Driver of the Year-kandidaat maakte zijn allereerste historische F1-weekend mee, nadat hij vorig jaar op Brands Hatch al was opgevallen door met een kleine Ginetta G4R de Masters Gentlemen Drivers-wedstrijd van dat weekend op zijn naam te schrijven. De snelle coureur-preparateur is als rijderscoach ingehuurd door Nine-W Motorsport, dat de Fittipaldi op de baan brengt en Eagling liet debuteren om daarna zijn coachingadviezen meer van waarde te laten zijn. Dat het meteen een zege zou opleveren, hadden het team en Eagling zelf nooit durven dromen. Achter Eagling en Wrigley koos Cantillon voor de veilige weg en een zekere derde plaats, om daarmee de eerste leider in het kampioenschap te worden.



Achter de top-drie schitterden André Lotterer en Soheil Ayari door vanuit het achterveld naar respectievelijk de vierde en vijfde plaats te sturen. Lotterer won er de pre-78-klasse mee, een zege die hij de vorige dag nog aan Peter Williams in de Lec CRP1 moest laten. Ayari danste in de regen zelfs vanaf de allerlaatste plek naar voren in de Ligier JS21 die hij een dag eerder aan teamgenoot ‘Mr John of B’ had gegund. Die had voor de gelegenheid zijn Ligier-Matra JS17 meegenomen, maar het Franse V12-blok bleek al tijdens de kwalificatie onbetrouwbaar. Ook de andere twaalfcilinder in het veld, de Alfa Romeo 182 van Richard Hope, haalde de zaterdag niet.



Om het Grand Prix-gevoel te versterken, had de organisatie met recht de nadruk gelegd op de monoposto’s. Dus tussen alle demo’s en sterrenparades door mochten de historische F2, F3 en Formule Junior met elk twee races hun kunsten vertonen, naast de time attack voor de F1’s uit de jaren negentig en de GP2- en FR3.5-bolides van deze eeuw. De oudere klassen kenden stuk voor stuk dubbele winnaars: Wolfgang Kaufmann won beide F2-races in zijn March 782, ondanks felle oppositie van Manfredo Rossi’s 762, maar de Italiaan was op zijn beurt twee keer de beste in de F3. In zijn Ralt-VW RT3 streed Rossi op zaterdag met Alex Ames in de Argo-Toyota JM6, maar Ames werd in de natte race van zondag al vroeg in de rondte getikt. Vanaf de 15e plek vocht hij zich terug naar voren om derde te worden achter de Chevron-Toyota B38 van Frédéric Rouvier. De bezige Rossi moest bij de Formule Juniors juist weer zijn meerdere erkennen in Horatio Fitz-Simon (Brabham BT6), die de Lotus 22 van de Martini-erfgenaam twee keer op tien seconden reed. In zijn laatste competitieseizoen viel Floris-Jan Hekker op door zijn trouwe Rayberg FJ in de motregen van zondagochtend heel te houden en naar de klassewinst te sturen voor auto’s met de motor voorin.



Hekker was niet de enige Nederlander die in actie kwam, want de familie Hart was ook overgekomen. In de historische F1 moest Olivier Hart teleurgesteld voortijdig afhaken, want zijn Shadow DN8 bleek te beschikken over een onwillige motor. In de nieuwe Group C-klasse van Masters kon de jonge Hart wél even de benen strekken in de Lola-Judd T92/10 uit het 3.5-liter-tijdperk. Voor wie het zich nog herinnert: die tekende niemand minder dan Wiet Huidekoper voor Lola en het Nederlandse klantenteam van Euroracing, met destijds Cor Euser, Charles Zwolsman en Jesus Pareja als voornaamste coureurs. Met de gillende Judd GV V10 achterin zette Hart junior een poletijd van 1.56 neer, een rondje dat normaal gesproken als het snelste van het weekend de boeken was ingaan, ware het niet dat in de time attack de Dallara-Mécachrome GP2-11 van Thomas Zeltner in 1.54 wist te circuleren.



Toch zouden de Harts ook met de Lola het einde van het weekend niet halen, want in de achtervolging op de winnende Porsche 962C van André Lotterer en oud-Lotus-F1-teambaas Gérard Lopez ging Olivier Hart in de eerste Group C-race achterstevoren over zijn eigen vloeistoffen van de Lola-Judd T92/10: kapotte radiator. De wedstrijd was een nieuwe mijlpaal in de geschiedenis van Masters, dat dit weekend zijn eerste Group C-races hield. Wellicht passend bij de geschiedenis van het tijdperk was het toepasselijk dat de top-drie op de eerste dag bestond uit een Porsche, een Jaguar en een Lancia – want Thierry Boutsen werd derde in een LC2. De volgende dag wonnen Fässler en Lopez onbedreigd, opnieuw voor de equipe Brown/Dean, terwijl de winnende C2-auto van Daniil Kvyat ver na de wedstrijd zijn derde plaats kwijtraakte. Dat gold niet alleen voor de Spice SE89C van de Rus, maar ook de SE88C van de Argentijn Alejandro Chahwan bleek onreglementair.



Daarmee bevestigde Masters dat ook zij het menen als het gaat om de hernieuwde strenge handhaving die de organisaties van Goodwood, Masters en Motor Racing Legends vorige maand gezamenlijk bekendmaakten. Goodwood kende onlangs op de 82nd Members’ Meeting evenmin genade meer. Komend weekend vindt op Donington Park de Donington Historic plaats, het grote festival van Motor Racing Legends. Die organisatie had vorige week al een heel praktisch straffenlijstje laten rondgaan voor iedereen die kleinere overtredingen begaat met bijvoorbeeld illegale remmen, motoronderdelen, ophanging en carrosseriedelen. Ontdekking na de kwalificatie leidt tot terugplaatsing naar de staart van het veld, na de race betekent het 30 tot 60 strafseconden of soms zelfs strafminuten. De hoop is dat het afschrikkingseffect zó groot is dat het lijstje binnen een jaar kan worden ingetrokken. We zullen zien of deze creatieve en eenvoudig uit te voeren manier van ‘naming and shaming’ snel zijn vruchten gaat afwerpen.

Alle uitslagen op een rij