Div: Jaaroverzicht René de Boer 2022
Met Jacky Ickx en diens zoon op het terras de training in Le Mans volgen
In juni was ik tweeënhalve dag in Le Mans in de aanloop naar de 24-uursrace. Heerlijk om daar na drie jaar weer te zijn, in mijn favoriete onderkomen Hotel de France in La Chartre-sur-le-Loir, waar ik op woensdagavond op het terras onder het genot van een aperitief de training volgde in het geweldige gezelschap van zesvoudig racewinnaar Jacky Ickx en diens zoon. Op donderdag reed ik aan het einde van de middag weer naar huis, de rest van het evenement volgde ik noodgedwongen op afstand, maar beter dan helemaal niet, en fantastisch om er weer even geweest te zijn.
DTM Imola was de volgende tourstop, ook altijd een prettige locatie, al had het een graad of tien minder warm mogen zijn. Pas 's avonds werd het echt lekker, zeker in het restaurant vlak bij mijn hotel in Faenza, waar je buiten in de riante tuin kon eten. Ik at er drie avonden, telkens met andere collega's, het was er zeer plezierig toeven. Op de laatste avond (zondag, na alle werkzaamheden te hebben afgerond) vroeg de chef van het restaurant of ik nog een digestief wilde, van het huis. Dat wilde ik wel, dus ik vroeg wat hij kon aanbevelen. Hij kwam met een geweldige grappa, goudgeel van kleur. En daarna moest ik nog de regionale specialiteit proberen, wat hij "Elixir" noemde, als een medicijn. Zestig jaar oud, volgens het etiket, zoet en met een enorme stroperigheid, maar met een stukje blauwe kaas erbij smaakte het fantastisch. Mijn Italiaans is redelijk, maar niet geweldig, en de beste man sprak verder niets over de grens, maar we begrepen elkaar goed. De liefde voor goede smaak gaat over alle taalgrenzen heen!
Bij de DTM op de Norisring in Neurenberg
De volgende DTM-races vonden op de Norisring in Neurenberg plaats, ook altijd een leuk evenement, met verblijf in de stad, wat ook de nodige culinaire mogelijkheden voor in de avonduren biedt. Op vrijdag was er ook, voor het eerst in drie jaar, weer de traditionele party van het Duitse magazine Autobild Motorsport in het Bootshaus aan de oever van de Dutzendteich, het meer waaraan het circuit gelegen is. De zaterdagsrace bood qua schade wat teveel van het goede, maar op zondag liep het allemaal weer prima en het was leuk om Maxime Oosten er te zien winnen in de BMW M2 Cup, terwijl Colin Caresani, op Imola al winnaar van beide DTM Trophy-races, er ditmaal als tweede eindigde.
Eind juli bezocht ik, wederom met de kinderen, nu alle drie, de parade op woensdag voorafgaand aan de 24 Uur van Spa. Je moet kinderen tenslotte ook een beetje autosportcultuur bijbrengen, vind ik, en ze begrepen ook wel dat het bijzonder was om GT3-auto's op de openbare weg te zien rijden. In het centrum van Spa vond ik het een beetje té druk, blijkbaar allemaal mensen met medische problemen, want ze kwamen voor een of andere dokter... De week erna brachten we door aan de Normandische kust, geen autosport, gewoon fijn aan het strand, boeken lezen, af en toe een toeristisch uitstapje, 's avonds lekker eten, en verder helemaal niets. Ook dat deed goed!
Het DTM-weekeinde op de Nürburgring moest ik helaas aan me voorbij laten gaan, na het eerste weekeinde Zolder 2020, toen er zo min mogelijk mensen ter plekke mochten zijn vanwege corona, pas het tweede DTM-weekeinde sinds het jaar 2000 dat ik onvrijwillig miste (de andere vijf waren allemaal vanwege eigen keuzes voor andere evenementen als Le Mans of de Masters op Zandvoort). Ditmaal was de reden dat ik geen opvang voor de kinderen had. Ik had in totaal vijf mogelijkheden, waarvan echter de ene na de andere afviel. Lastig, als je van anderen afhankelijk bent, maar het ging niet anders, dus moest ik op donderdagavond definitief afbellen. Mijn tekst- en vertaalwerk deed ik van huis uit (vanaf het terras, om precies te zijn, want anders dan op de Nürburgring, waar het op zaterdag tot 16.00 uur mistig bleef, was het bij ons stralend zomerweeer), alleen het fysieke presenteren van de persconferenties moest ik aan een collega overlaten, al had ik haar wel de vragen gestuurd. Gelukkig hadden mijn opdrachtgevers er begrip voor, en niemand is iets tekort gekomen.
Uitstekende culinaire ervaring in het restaurant van hotel "Le Roannay" in Francorchamps
Toch was het lekker om het volgende DTM-weekeinde, op Spa-Francorchamps, weer zelf ter plekke te kunnen doen. In België heb ik in de afgelopen 30 jaar al de meest obscure accommodaties gehad, maar dit keer had ik geluk: een prachtig modern appartement, bijna op loopafstand van het circuit en met een bakker er direct naast voor vers brood bij het ontbijt. En een geweldig nieuw restaurant ertegenover, in het gerenoveerde hotel "Le Roannay", waarvan het restaurant pas een week eerder geopend was. Ik was de eerste die bij chef Matthieu Vande Velde aan de "chef's table" mocht en genoot zeer. Toen zijn werk beëindigd was, nam de kok uitgebreid de tijd voor een gesprek over eten, autosport en andere zaken. Het gaf mij de gelegenheid weer eens een flink culinair verhaal te kunnen schrijven, dat ik onder de titel "Drivestyle" op deze site publiceerde. Schrijven over lekker eten en drinken is bijna net zo leuk als schrijven over autosport, en dat een gerenommeerde en ervaren culinaire journaliste dan ook nog een zeer positieve reactie op mijn artikel stuurde, maakte het nog mooier.