BRL verdeelt prijzen eerlijk bij spectaculaire seizoensopening (lang)
Na aardig wat rondjes opruimen was de baan weer vrij en kon de race worden hervat. Beide leiders Molenaar en Zumbrink zagen zo hun geslagen gat tenietgedaan. “Dan moet je echt even overschakelen”, blikte Molenaar terug. “Ik was al bezig om banden te gaan sparen en dan moet je ineens weer gaan racen. Mijn teamgenoot was erg sterk en ik moest blijven pushen om hem voor te blijven.”
Maar Molenaar bleef zijn teamgenoot Van Es voor, die op zijn beurt ook Bleekemolen van zich afhield. “In het begin leek Jeroen sneller te zijn en moest ik veel verdedigen. Daardoor was ik in de openingsfase te druk om aan te vallen en was ik al snel de aansluiting met Donald kwijt. Door de safetycar verdween dat gat weer, maar om je teamgenoot aan te vallen moet je wel echt een stuk sneller zijn, je gaat geen risico’s nemen.” In de loop van de race werd de druk van Bleekemolen wat minder, merkte Van Es. “Ik heb mijn auto meer op de lange duur afgesteld, waardoor ik in het begin wat meer moest knokken, maar later kon uitlopen.” Dat lukte en de twee teamgenoten reden gebroederlijk naar de finish.
(Ontketende) Donny versus Danny
Smaakmaker in de eerste race was Donny Crevels, die door zijn problemen eerder in het weekend vanaf de negentiende plaats moest starten. Een helse klus, maar niets is onmogelijk in de BRL. “Ik kon in twee ronden al acht mensen passeren, dan zit je er gelijk lekker in. De safetycarsituatie gooide roet in het eten, want je verliest toch weer een stuk of vier rondjes, die zijn allemaal in mijn nadeel.”
Maar ook na de herstart ging Crevels vrolijk door met het passeren van Jan en alleman. “Ik was zelf eigenlijk ook wel verbaasd over mijn snelheid. Uiteraard rijden achteraan de langzamere goden, maar die moet je evengoed stuk voor stuk passeren. Normaal gesproken krijg je het dan naarmate je verder naar voren komt steeds moeilijker, maar ik bleef maar sneller dan iedereen die ik tegenkwam en reed ook gewoon naar de voorsten toe.”
Mensen als Jeroen Reijntjens, Bouwhuis, Van der Ende; allen werden zij schier eenvoudig gepasseerd door Crevels. Een zwaardere dobber kreeg hij aan Van Dongen, die zich feller verdedigde dan de anderen. Enkele malen gooide hij de deur dicht, maar toen Crevels er in de chicane opnieuw naast dook ging het fout. De twee kwamen met elkaar in aanraking, waarbij Van Dongen in de grindbak belandde en Crevels na flink wat zwieperen de auto in het rechte spoor kreeg.
“Hij reed wel heel verdedigend”, blikte Crevels terug, “terwijl de rest wat meer ruimte gaf. Wat mij betreft is verdedigen een beetje onzin als je achtervolger zoveel sneller is.” In deze stelling werd hij bijgestaan door Bouwhuis: “Crevels ging zo hard, dan kun je hem beter voorbij laten zonder te veel tijd te verliezen om daarna in zijn spoor mee te gaan. Wanneer je continu gaat verdedigen verlies je telkens weer tijd, of het loopt nog slechter af, zoals je zag bij Van Dongen.” Voor Crevels betekende dit incident, waarbij hij een kromme stuurstang en velg opliep, het einde van zijn opmars en tevens weer een plaats verlies aan Van der Ende. “Dit was natuurlijk niet de bedoeling, maar het is wel jammer. Anders had ik misschien wel op het podium kunnen eindigen.”
Van Dongen deed het incident politiek af als “een wat ondoordachte actie van Crevels. Dit was gewoon niet nodig geweest, maar het kost me wel erg veel plekken.” Bovendien moest Van Dongen nu race 2 vanuit het achterveld beginnen, terwijl hij qua snelheid toch goed in de top meekon, zo realiseerde hij zichzelf ook. “De race begon goed en we zaten als topvier mooi bij elkaar, we hadden redelijk dezelfde snelheid.”