Div: Recensie autosportboeken voorjaar 2021

Racing the lion – an illustrated history of Holden in Australian motorsport *****

Regelmatige bezoekers van deze site kennen wellicht het enthousiasme van collega Willem Staat en van schrijver dezes voor de Australische autosport. De racerij leeft enorm in Australië en het nationale Supercar-kampioenschap is al decennialang goed voor spectaculaire competitie van hoog niveau.

In 2017 staakte Holden de productie in Australië, eind 2019 volgde de aankondiging dat het merk ook zijn verkoopactiviteiten zou staken. Een grote teleurstelling voor de vele fans van het Australische merk in het General Motors-concern, dat niet in de laatste plaats ook door de indrukwekkende autosportsuccessen een grote populariteit genoot. Eind jaren negentig bedroeg het marktaandeel in eigen land een nauwelijks voorstelbare 28 procent, maar in het nieuwe millennium namen Aziatisce merken, aangevoerd door Toyota, de leidende positie van Holden over. In februari vorig jaar werd het einde van alle Holden-activiteiten aangekondigd, de Bathurst 1000 van oktober vorig jaar was het officiële afscheid van het Holden-fabrieksteam uit de nationale racerij.

Het einde van Holden in de autosport – afgezien van degenen die in de historische racerij het erfgoed in ere houden – was een mooie aanleiding voor de actieve Australische uitgever V8 Sleuth van Aaron Noonan om een volledig overzicht in boekvorm uit te brengen van de rijke racehistorie van het merk.

In 1948 verscheen de Holden 48-215 als eerste in Australië ontworpen en gebouwde eigen ontwikkeling van het merk, nadat in eerdere jaren auto's van andere General Motors-merken als Buick, Pontiac, Chevrolet en Vauxhall van Holden-carrosserieën werden voorzien. Al snel werden de eerste 48-215's ingezet in de autosport: races, heuvelklims, de slopende Round Australia Trials en rally's. Was de 48-215 nog een compacte auto, met de EH en vooral de Monaro begon ook in de autosport de hegemonie van de grote Holden-sedans en coupés. Daarna volgden de Torana's en de Commodores in diverse generaties.



Die hele racehistorie is chronologisch vastgelegd op de eerste 170 pagina's van het boek. Geen ellenlange verhalen over de kleinste technische details, maar vooral veel kleurrijk fotowerk, voorzien van gefundeerde bijschriften en per hoofdstuk met een uitvoeriger inleiding en een afsluitende bijdrage met wetenswaardigheden onder de kop 'Did you know'.

Een apart hoofdstuk is, uiteraard meer dan verdiend, gewijd aan de successen van
Holden in 'The Great Race' in Bathurst, dat alles onder de titel 'Holden's Kings of the Mountain'. Het wekt geen verbazing dat Peter Brock hierin een grote rol speelt, maar ook Larry Perkins, Craig Lowndes, Mark Skaife en Jamie Whincup krijgen hierin de aandacht die ze verdienen, met per overwinningsjaar een actiefoto en een podiumfoto van de winnaars, van Bruce McPhee en Barry Mulholland met de Monaro in 19689 tot Craig Lowndes en Steve Richards met de Commodore ZB in 2018. Het boek werd ergens in de zomer afgesloten om al tijdens de race in Bathurst beschikbaar te zijn, dus de afsluitende zege van medio oktober 2020 door Garth Tander en Shane van Gisbergen is niet meer meegenomen, wat in het kader van de volledigheid van de geschiedschrijving natuurlijk wel jammer is, maar ook uitgeven is keuzes maken.



In de volgende hoofdstukken, 'Superstars over a season' en 'Holden's Racing Heroes', gaat het meer om mensen dan om auto's, ook hier weer veel foto's, gelardeerd met informatieve bijschriften. Dat de sportactiviteiten met Holden niet beperkt bleven tot circuitraces, blijkt uit het hoofdstuk 'Off the beaten track', waarin rally's en off-road-wedstrijden belicht worden. Een apart hoofdstuk is gewijd aan een typisch Australische vorm van autosport, de Round Australia Trials, de 10.000 kilometer lange marathonwedstrijden die van de jaren vijftig tot aan de laatste editie in 1998 een grote populariteit genoten.

Verdere onderwerpen die aan de orde komen, zijn de Holdens in de Sports Sedan-serie voor flink gemodificeerde auto's, Holdens in internationale Groep A-races als de 24 uur van Spa, EK Toerwagens en het eenmalige WK Toerwagens in 1987. Jammer vanuit Nederlands perspectief is het ontbreken van een foto van de Commodore waarmee Jeroen Hin in ons land racete. Ook Holdens in ovalraces, productiewagenkampioenschappen, de 12-uursrace van Bathurst en de eveneens typisch Australische V8 Utes pick-up-raceserie komen uitgebreid aan bod, evenals het Holden Dealer Team en Triple Eight Race Engineering als fabrieksteams. Ook aan dragraces, de Touring Car Masters, Formula Holden en de kortstondige tweeliter Super Touring-avonturen wordt aandacht besteed. Het laatste fotohoofdstuk is gewijd aan de 'Holden Red Army, de enorme schare trouwe fans van het merk, waarna er wordt afgesloten met de 'roll of honour', een lijst van alle belangrijke race- en titelwinnaars in de Holden-historie.



Het Holden-boek vormt een geweldig document voor wie interesse heeft in de Australische autosport en/of het merk Holden. Het is duidelijk meer een foto- dan een leesboek, maar de uitgebreide bijschriften geven wel veel informatie en de hoeveelheid afbeeldingen maakt het tot een plezierig werk om af en toe eens in de hand te nemen en door te bladeren. De afwerking van het geheel is keurig, met spotvernis op de afbeeldingen van het omslag die het boek een nog hoogwaardiger uitstraling geven, al hadden we, zoals bij eerdere boeken van dezelfde uitgever, wellicht ook graag een stofomslag gezien. De Australische prijs bedraagt 100 dollar, wat overeenkomt met zo'n 65 Euro. Tot voor kort kwam daar nog bijna hetzelfde bedrag aan verzendkosten bij, maar de uitgever meldde onlangs een betaalbare optie voor verzending naar Europa te hebben gevonden. Kijk voor nadere informatie en bestellingen op https://bookshop.v8sleuth.com.au/

Aaron Noonan/Will Dale: Racing the lion. Uitgave: V8 Sleuth, Engelstalig, 24 x 29 cm, 400 pagina's, gebonden in hardcover, ISBN 978-0-6487863-1-3.