Sportscars: Uitgebreide terugblik 24 Heures du Mans

Bij de start draaiden de Rebellions nog voorin mee, maar uiteindelijk kwamen ze toch wat tekort

Op basis van de 'equivalence of technology' probeerden de organisatoren van de wedstrijd het verschil tussen de Toyota's en de – summiere – LMP1-concurrentie zonder hybridetechnologie zo klein mogelijk te maken. De Rebellions kwamen inderdaad op één snelle ronde heel aardig in de buurt, zoals bleek tijdens de kwalificatie en uit het feit dat Bruno Senna in de nummer 1-Rebellion de snelste ronde in de wedstrijd reed, maar als geheel was Toyota toch gewoon de sterkste. Voor Rebellion betekende de tweede plaats het beste resultaat in Le Mans en een mooi afscheid, want eind dit jaar staakt het team zijn activiteiten. Het Duits/Oostenrijkse team ByKolles tenslotte kan wederom een uitvalbeurt bijschrijven. Ditmaal raakte de auto niet in brand, maar brak in een merkwaardig incident opeens de achtervleugel af, waardoor coureur Spengler de auto met geen mogelijkheid meer onder controle kon houden.


Winst in LMP2 voor United Autosports

Solide prestatie United Autosports, inzet Van Uitert blijft onbeloond
In LMP2 leverde United Autosports een zeer solide prestatie en reed nadat de G-Drive-Aurus met problemen van het toneel verdwenen was vrijwel de gehele nacht met beide auto's op de eerste en tweede plaats. In totaal reden de beide auto's van het team 279 van de 370 gereden ronden aan de leiding. Rond half zeven in de ochtend echter betekende een olielek in de auto van Job van Uitert, Will Owen en Alex Brundle een einde aan de kansen van dit drietal op een goede klassering. Wederom een teleurstelling voor Van Uitert derhalve, die vorig jaar al met de G-Drive in kansrijke positie met een defect te maken kreeg. Niettemin overtuigde hij andermaal met een sterk optreden, wat werd beloond met de 'Peter Baert-Trofee' ter herinnering aan de onvergeten Belgische commentator. Van Uitert had bet beste gemiddelde over 20 ronden van alle LMP2-coureurs, reed ook de snelste raceronde in de klasse en werd met zijn teamgenoten uiteindelijk 13e in de klasse. De andere United Autosports-Oreca kende nauwelijks problemen en reed derhalve naar de overwinning, een mooi succes voor Phil Hanson, Philipe Albuquerque en Paul Di Resta.


Beitske Visser behaalde de beste Nederlandse klassering na een prima Le Mans-debuut

Het best geklasseerde team met Nederlandse inbreng in de LMP2-klasse was het Richard Mille Racing Team, dat de Oreca met Beitske Visser, Tatiana Calderón en Sophia Flörsch als negende in de klasse en 13e algemeen zag eindigen. Een keurige prestatie en meer dan menigeen van tevoren van dit drietal had verwacht. "Het gebeurt bijna nooit dat ze drie 'rookies' in Le Mans bij elkaar in één team zetten, maar bij ons dus wel en we hebben het gehaald", zei Beitske Visser gisteravond, wel enigszins vermoeid klinkend, in een interview bij 'Langs de Lijn' op Radio 1.


De DragonSpeed-Oreca met Renger van der Zande: verbruik te hoog, snelheid te laag

Op de twaalfde plaats eindigde de DragonSpeed-Oreca met Renger van der Zande, die samen reed met Henrik Hedman en Ben Hanley. Hedman raakte al in een vroeg stadium geblesseerd aan zijn heup en kon vanwege de pijn niet goed rijden. Bovendien traden er in de nacht problemen met de lambda-sonde op, waardoor het brandstofverbruik te hoog en de snelheid te laag lag. In de slotfase van de wedstrijd viel de auto met Hedman aan het stuur ook nog een aantal keren stil, wat op elektronicaproblemen duidde, iets waarmee overigens veel LMP2's te kampen hadden.


Al vanaf de beginfase moest Racing Team Nederland inlopen

Dweilen met de kraan open
Racing Team Nederland kwam, zeker na de goede resultaten in de eerdere WEC-wedstrijden van het seizoen, met hoge verwachtingen naar Le Mans en dat de snelheid goed was, bleek wel uit de snelste tijd in de kwalificatie. Giedo van der Garde verbluft telkens weer met fantastische inhaalacties en Nyck de Vries behoort zonder twijfel tot de snelste rijders in het veld. Toch was het ditmaal een beetje dweilen met de kraan open. Letterlijk zelfs, want waterverlies direct na de start betekende gelijk al een achterstand van drie ronden, waarna er telkens weer problemen met de motor optraden. Vervolgens was er twee keer een aanrijding met een Ferrari, waarna de balans, de aerodynamica en de motor niet meer in orde waren. Meer dan de 15e plaats in de klasse zat er ditmaal niet in.