Retro: Jochen Rindt De (On)Gekroonde kampioen....
Op Monza zou Rindt theoretisch gezien met de Lotus 72 een goede slag richting wereldtitel kunnen slaan. Vooral op Monza was de Lotus 72 meer dan omstreden. Rindt's toenmalige teamgenoot John Miles reed tijdens tests op de donderdag voorafgaande aan de GP met dezelfde set-up als Graham maar kwam er al snel achter dat de Lotus 72 gewoon te langzaam was. Nog voordat John bij zijn terugkomst in de pits aanmerkingen over de afstelling kon maken liet Chapman de achtervleugel verwijderen. Miles had zich nooit zo onzeker en onveilig gevoeld.
Tijdens de GP van Spanje op Montjuich 1969 ontsnapten zowel Jochen Rindt als zijn teamgenoot Graham Hill aan de dood toen de achtervleugels als lucifershoutjes afbraken. Daarna bekoelde de relatie met Colin Chapman aanmerkelijk en werd die meer zakelijk.
Feit was dat Jochen in 1969 met een vleugelloze Lotus bijna de Italiaanse GP gewonnen had maar door Jackie Stewart in zijn Matra Ford op de streep met een minimiem verslagen werd. De trainingen op Monza zaterdagmiddag 5 september 1970 werden afgebroken en Miles werd door het Lotus Management de baan opgestuurd om te kijken wat er aan de hand was. "Maar was zo opgelucht dat de marshalls hem niet lieten gaan" verklaarde hij achteraf. De oorzaak werd nooit helemaal opgehelderd maar een afgebroken remas in de Parabolica was de meest voor de hand liggende oorzaak.
Vanwege de brandongevallen in de F1 had Rindt angst en maakte eigenlijk standaard zijn gordels niet geheel goed vast. In de Parabolica trok de auto in een hoek van 30 graden scherp naar rechts en schoof met zijn neus onder de vangrails door. Vervolgens sloeg de Lotus als een projectiel nog eens ettelijke malen over de kop en raakte zelfs voor de tweede maal de vangrail en kwam in tegenovergestelde rijrichting in het zand tot stilstand. Vanwege de doodsangst voor een brandongeval had Rindt zijn gordels aan de zijkant vrij losjes bevestigd. Bij de impact gleed het lichaam naar beneden. Een gescheurde aorta en gescheurde luchtpijpen werden hem eigenlijk direct fataal.
Jochen Rindt en Denny Hulme op Indianapolis 1967. Hulme zag het Rindt drama op Monza 1970 in zijn achteruitkijkspiegels gebeuren...
Ook verloor Jochen een been bij het ongeluk waarvan gruwelijke foto's in de media verschenen. Overigens was het ook niet de eerste maal dat er bij Lotus een remas afbrak. Later werden er in het seizoen verbeteringen aangebracht. Jacky Ickx won zowel in Canada als Mexico maar slaagde er in de tussenstand van het kampioenschap niet in om de Oostenrijker voorbij te streven. Met een verschil van 5 punten werd Jochen Rindt de allereerste en hopelijk ook allerlaatste posthume F1 wereldkampioen.