Groeten vanaf de zomerse heuvelklim Eschdorf

Iets verder in het geïmproviseerde paddock, gewoon in de lokale straten, trof ik veel deelnemende equipes aan die ik bij eerdere edities van deze heuvelklim al had gezien. Onder hen Darren Warwick, die vanaf het eiland Guernsey de oversteek had gemaakt. De Brit was aan de vooravond nog druk aan het sleutelen. "Altijd maar bezig zijn met altijd maar bezig zijn", zuchtte hij, terwijl hij knipoogde naar een sticker op de achtervleugel van zijn Dallara, ter nagedachtenis aan zijn eind vorig jaar overleden zoontje. Waarmee alles weer even in perspectief werd geplaatst.


Sleutelen in de straten van Eschdorf.

Drievoudig Eschdorf-winnaar David Hauser was niet van de partij tijdens deze dertigste editie, want hij focust zich voorlopig op zijn LMP3-activiteiten. Wel was 2017-winnaar Jelle de Coninck present met zijn supersnelle Mugen-Honda aangedreven Norma sportscar. Dat de snelle Belg wederom om de winst zou kunnen meedoen stond bij voorbaat al vast. Maar op zaterdag verraste Sébastien Petit door met soortgelijke hardware een supersnelle kwalificatietijd op de chronometers te toveren.


Sébastien Petit vloog over het parcours met een recordtijd.

Op de wedstrijddag werd het wederom een tweestrijd en werden er echt grenzen opgezocht. De Coninck leek de winst te gaan pakken, maar het was Petit die met de gillende Norma over het asfaltlint door de bossen vloog. De Fransman had de bandenspanning uitstekend afgestemd op de zon die het parcours had opgestookt en dook met snaarstrak stuurwerk onder de magische grens van 49 seconden. Het in grote getale opgekomen aantal racefans vond het prachtig en vond het een uitstekende reden om nog maar eens te proosten in de zomerzon.


Op naar de 31e editie!