Groeten vanaf de zomerse heuvelklim Eschdorf

Laagdrempeligheid
Terwijl op een soort pre-startgrid de wagens pal naast ons terras warm stonden te draaien schoot Mus een beetje in de lach. "In de jaren '80 heb ik hier zelf nog eens meegereden met een Metrootje uit de toenmalige Austin Metro Cup. Was lachen! Ik had die auto zó van Zandvoort afgehaald en ging hier rijden met veel te lange overbrenging; ik had echt geen idee wat me te wachten stond." Waarmee nog maar eens aangegeven werd met welke racewagens je allemaal welkom bent in Eschdorf. En terwijl we het verder o.a. over grof gebouwde Luxemburgse vrouwen hadden en zijn zoon Tim die pas met de edele autosport is gestart, vertrok een hele vloot pruttelende NSU TT'tjes richting het startgedeelte.


Toerwagens en GT's in allerlei variaties doen mee.

"Ik was laatst in Amerika bij de Indycar-wedstrijd in St.Petersburg. Daar kon ik gewoon kort voor de start nog even de latere winnaar Sebastien Bourdais aanspreken. Ondenkbaar in bijvoorbeeld F1", aldus Mus. Het is diezelfde laagdrempeligheid die het evenement in Eschdorf zo top maakt. Racefans in allerlei leeftijdcategorieën lopen kwijlend tussen de bolides door. Een jonge blom waagt het om giechelend een handtekening aan de verrassende polesitter Sébastien Petit te vragen, terwijl een lokale bewoner vanaf zijn balkonnetje met een koel biertje in de hand goedkeurend glimlacht. Autosport van liefhebbers voor liefhebbers.


Oeps, even om het verkeersheuveltje heen.

Petit vliegt
Met 25 graden was het echt een zomers weekend in Eschdorf. De regenbanden konden dus verstopt blijven, maar de BBQ's waren juist overal tevoorschijn gehaald. "Fuel for mechanics", zo zei een monteur die zowat zijn mond brandde aan een worstje en me daarna lachend smeekte om daarvan geen foto te publiceren. In ruil voor eenzelfde worstje hield ik me aan mijn woord.