SEAT Cupra Cup titelstrijd bewaard tot Finaleraces (lang)

Sprintrace

Ronald Sarink debuteert dit jaar sterk. De racende militair bleek vorig jaar, naast geschikt voor de landmacht, ook geschikt achter het stuur te zijn en mocht zodoende de mannelijke Landmacht equipe versterken. Na diverse eerdere podiumplaatsen mocht hij na de twee-uursrace dus eindelijk op de hoogste trede van het podium plaatsnemen en bovendien zelf in de sprintrace vanaf pole vertrekken.



Inhaalrace

Sandra van der Sloot vertrok vanaf de laatste startrij op een negende positie. Maar met de turbo weer aan de praat zou het de ‘Fast Lady’ ongetwijfeld niet lang kosten om zich weer in de voorhoede te melden.


Pim Hoekzema had de beste start en wist voor de Tarzanbocht de leiding al te pakken. Ronald Sarink sloot aan en ook Bernhard van Oranje verdedigde zijn derde plaats met succes, al moest hij wel iets toegeven op de Landmacht SEAT. Marcel Dekker op zijn beurt kon niet direct bij de prins aansluiten en zag Bart van Raamsdonk levensgroot in zijn achteruitkijkspiegel.



Enige uitvaller

Al in de tweede ronde moest Van Raamsdonk de strijd staken en was daarmee de enige uitvaller in de sprintrace.


De duidelijk herkenbare collega's van Ronald Sarink keken hun ogen uit, zoveel actie zien zij doordeweeks vast niet op het veld.

Overal strijd

De strijd tussen de twee koplopers was om te smullen. Ronald Sarink was op de rechte stukken sneller, maar Pim Hoekzema was in de bochten de baas. Elke ronde liep Sarink op het rechte eind naar Hoekzema toe, om dan net te kort te komen om er ook aan voorbij te gaan. In de bocht pakte de oranje SEAT weer een paar meter, net genoeg om ook richting Scheivlak voor de Landmacht te blijven. Datzelfde beeld voltrok zich elke ronde. De strijd was heftig maar fair, alleen aan het begin van de race raakte Sarink Hoekzema aan de zijkant. Wel met grote gevolgen: “Mijn buitenspiegel lag eraf en met Ronald zo dicht bij me is die echt van groot belang. Gelukkig kon mijn teammanager Tony me met de boardradio elk moment precies vertellen waar Ronald zat, zodat ik hem achter me kon houden.”

Puike race

Achter de kemphanen reed Bernhard een puike race. “Ik wist vooraf dat de twee rijders voor me niet bij te houden zouden zijn en besloot daarom gewoon mijn positie te gaan verdedigen. Ik hoopte dat de rijders achter me vooral met elkaar het gevecht zouden aangaan om zodoende een gaatje te kunnen slaan en dat is erg goed uitgepakt. Ik heb redelijk rustig geconcentreerd mijn ronden gereden met een podiumplaats als resultaat.”
Op de vraag hoe broer Pieter Christiaan dit goede nieuws zou oppakken verschijnt een grote glimlach op zijn gezicht: “Ach, die vindt dit alleen maar mooi.”