Retro 1989: Paasraces 35 jaar geleden. Racen tussen hoop en vrees

Marcel Albers de grote verrassing bij Formule Ford
Tijdens de racecursus had Marcel Albers weliswaar een uitstekende indruk achtergelaten, maar dat de jonge Rotterdammer zo snel al zo hard zou gaan had toch eigenlijk ook niemand verwacht. Bij de eerste doorkomst in de Tarzan leidde Albers.



Een ronde later ging hij daar echter te wijd, wat hem even naar de vierde plaats terugwierp. Fritz Kreuzpointer, Evan Kersbergen en de Fin Tommi Antalainen waren zijn voornaamste tegenstanders. Halverwege de wedstrijd begonnen Kersbergen en Kreuzpointer stuivertje te wisselen om de eerste plaats, meermalen zij aan zij de Tarzan induikend. Rond die tijd had Albers zich weer teruggewerkt naar de derde plaats en het gat naar het leidende duo helemaal dicht gereden.



Helaas hielden de beide Nederlanders elkaar vervolgens op, waarvan Kreuzpointer, die vorig jaar al in de Duitse top meedraaide, optimaal profiteerde en de wedstrijd op zijn naam schreef. Bij het ingaan van de laatste ronde leidde Albers het gevecht met Kersbergen, maar vlak voor de finish kwam de Delftenaar uit de slipstream van Albers om hem te verschalken, wat een verdiende tweede plaats opleverde. Ook verderop in het veld hadden zich gevechten tussen groepjes van steeds drie wagens afgespeeld. Anttilainen werd uiteindelijk vierde voor nieuw Belgisch talent Michel van Hool en de Belgische kampioen van 1988 André van Hoof. Eric Roest (Crosslé 32F) was zowel in de training als in de race de snelste in de Pré 80-klasse.



Toyota Cup
Er was weer ouderwets getraind bij de Starlets, waarbij elk samenwerkend duo naast elkaar stond in de startopstelling. Daarin bezetten Evert Bolderheij en Toyota-debutant Egbert Top de eerste plaatsen. Dit duo kwam aanvankelijk het beste weg, maar na de eerste ronde waren het de goed samenwerkende Jaap van de Ende en John Vos die de kop hadden overgenomen.



Dit viertal leverde gedurende de hele race een prachtig gevecht, gevolgd door een groep van zeven Starlets die zo mogelijk nog meer strijd leverden. Met name Frans Verschuur en John de Vos (niet te verwarren met John Vos die voor hem reed) leken daarbij de beste papieren te hebben. Na zeven ronden werd het leidende viertal uitgedund doordat Bolderheij in de Marlborobocht definitief in de grindbak belandde.



Door een gebroken as tap was zijn auto onbestuurbaar geworden. Van de Ende bleef aan de kop rijden tot enkele meters voor de finish, waarbij Vos uit de slipstream van de Maasdijker kwam. Met succes, al was dat met het blote oog niet waar te nemen. Het verschil bleek 0,0002 seconden te bedragen. Egbert Top raakte zijn derde plaats wegens een niet conforme uitlaat kwijt, waardoor De Vos en Verschuur een plaats in de uitslag opschoven.




Natuurlijk ging het in het volle startveld voor sommige deelnemers goed mis