Dutch GT: Een venijnige staart
De afsluitende 50-minutenrace leverde een overwinning op voor Kelvin Snoeks en Jan Joris Verheul. En niet voor Cor Euser en Pim van Riet, zoals de toeschouwers meenden te hebben gezien. Terwijl de erepodiumceremonie plaats vond met de verkeerde mensen op de verkeerde podiumtredes, werd 20 meter verderop Ferdinand Kool als kampioen gehuldigd, terwijl dat ook nog onofficieel is. Het werd een kenmerkende finale voor het afgelopen seizoen.
Tekst: Matthé IJzerman
Foto's: Chris Schotanus, Co van der Gragt en Bart Buijs
Er hing nog een hoop af van die finalerace. Nicky Catsburg zou, om zekerheid voor de titel te hebben acht punten moeten halen, oftewel een tweede plaats. Hij ging de race in als vierde en reed duidelijk op zeker. Duncan Huisman stormde weer eens vanaf plaats twee – wel aan de rechterkant van de baan overigens – naar de leiding, terwijl Kelvin Snoeks de vanaf de eerste rij vertrekkende Pim van Riet eveneens te snel af was. Dat de Lotus er in de eerste paar ronden niet aan te pas komt heeft zo zijn reden: “De Lotus heeft geen ABS en als je banden nog niet op temperatuur zijn loop je de kans op een blokkerend wiel en platte kanten op je banden en kun je het verder schudden. Vandaar dat ik het rustig aan moet doen tot de auto op temperatuur is. Maar dan gaat hij ook als vergif”, legt Van Riet uit. En inderdaad, na een paar ronden zette hij de druk op Kelvin Snoeks en in de 5e ronde was hij er langs. Daarop begon ook Nicky Catsburg bij Snoeks aan te dringen. Wat volgde was een even merkwaardige als doorslaggevende scene. De positie die Catsburg had was nog niet genoeg. De kopman van het Racing Team Holland by Ekris volgde Snoeks op korte afstand en toen diens BMW steeds meer begon te glijden en tempo verloor achtte Catsburg het moment aangebroken zich er in bocht 7 naast te zetten.
Foto: Erik Allis
Snoeks stuurde echter in en beide BMW’s raakten elkaar. “Ik had hem niet verwacht”, bekende Snoeks eerlijk. Om er schuldbewust aan toe te voegen: “Misschien heeft dit wel de schade aan de auto van Catsburg veroorzaakt”. Op dat moment was er nog niets aan de hand. Catsburg was voorbij Snoeks en lag derde. Nog een plaats te winnen dus. Bij de pitstops nam Ricardo van der Ende het stuur van de auto nummer 1 over en zette de achtervolging in op de leidende Max Braams en Cor Euser.
Foto: Erik Allis
En toen viel de oranje BMW M3 ineens stil, met een rokend achterwiel. De achterwielophanging had het begeven. Schuldbewust gaf Kelvin Snoeks bij de persconferentie aan dat het akkevietje met hem er misschien wel de oorzaak van zou kunnen zijn geweest. Nicky Catsburg durfde niet zo ver te gaan: “Dat zullen we nooit zeker weten. Het enige wat we wel weten is dat Kelvin voor mij zat en kennelijk lekker aan het racen was. We hebben vooraf binnen het team alle opties doorgelopen en daarbij is ook aangegeven dat hij mij er langs moest laten als dat nodig was. Kennelijk achtte hij het daar nog niet het moment voor”. Snoeks had er ook zijn ideeën over: “Als Nicky echt sneller zou zijn geweest had ik hem er zeker langs gelaten. Maar we waren even snel. Bovendien zat ik te wachten op een instructie van de teamleiding en die kwam ook niet. Dus dacht ik dat ik goed zat. Helaas, dat bleek dus niet het geval”, aldus een bedrukte Snoeks.