Div: DPP Festival door Secret Writer P.S. Eudoniem - Het gaat weer om het rácen

Dat kleine startvelden niets zegt of een race leuk is, bewezen de dames en heren wel van de Burando Production Open (BPO). De grid bestond uit 8 auto’s. That’s it. En dan ook nog eens uitkomend in verschillende klasses. Podiumplek halen is dus opeens heel snel mogelijk. Zagen we voorin een mooie strijd met o.a. Dennis Houweling, Rob Severs en racing diva Sheila Verschuur, waar uiteindelijk Verschuur en Severs de overwinningen pakken. Maar ook in Divisie 4 heb ik genoten. Daar werd getoond hoe leuk autoracen is. Het recept: een SEAT Ibiza diesel, en een Suzuki Swift van afgelopen seizoenen. En coureurs die wellicht niet de jongsten meer zijn, maar wel het racehart op de juiste plaats hebben zitten. Boy van der Heijden en Jos Veldboer in de Swift, Arie Dekker en Teun van Dam in de SEAT.



De complete race zaten de heren achter elkaar, naast elkaar en voor elkaar. Met zelfs een fotofinish in het voordeel van Van Dam met 0,023 seconde. Wat heb ik hier van genoten! Heren, blijf dit vooral doen.

Ook de Dutch GT heeft weer van zich doen spreken. Het blijft magistraal om deze grote, dikke, vette racewagens weg te horen rijden voor een opwarmronde om vervolgens een goede twee minuten later oorverdovend met stampende motoren voorbij te horen stuiven. En dat het er om gaat, wordt bijna elke race wel duidelijk. Dat de rijders elkaar niet veel gunnen, helaas ook. Althans, in een aantal gevallen. Er wordt nog wel eens iemand ‘aan de kant’ gezet. Spectaculair voor ons, er is in elk geval emotie, maar sportief gezien discutabel natuurlijk. Maar toch blijven de races van de Dutch GT boeien. Ook al rijdt de Corvette fier vooraan, het is pas over als het over is.



Vraag maar aan Jan Lammers. Rij je lekker met je Porsche je rondjes, klapt bij het insturen van Scheivlak ineens je band! Dat zijn de momenten waarop je als coureur het verschil moet laten zien waarom jij in die auto zit en niet een willekeurige automobilist.

Bij de Swift Cup hadden we spektakel van kampioenschapsleider Jeffrey Rademaker. In de tweede ronde ging zijn Swift niet meer rechtsaf en dat is wel een vereiste als je Scheivlak netjes wilt doorkomen. Rechtuit door het grind, tegen de vangrail, en via een koprol zij- en achterwaarts terug het grind in. Gelukkig verder niets aan de hand voor de jonge rijder, behalve een deuk in zijn voorsprong.



Spannend óp de baan was het ook tussen de twee jonge helden Tommy van Erp en David Verzijlbergen. Tikkie hier, tikkie daar, en de beslissing in de laatste ronden voor de winst met ook zo’n marginaal verschil van 0,144 seconden. Fantastisch!



Dan wil ik nog mijn respect doorgeven aan de rijders, die het lef in hun lijf hebben, om met opgefokte grasmaaiers in de vorm van superkarts, met duizelingwekkende snelheden, met een bodemspeling van slechts enkele centimeters, open en bloot, over het Zandvoortste duinencircuit te scheren! De rondetijden van rond de 1:38 zijn indrukwekkend. Dat is namelijk tien hele seconden sneller dan de toch al niet langzame Dutch GT monsters doen.



Ten slotte was het natuurlijk genieten geblazen van een blik in het verleden. De Historic Monoposto’s zijn stuk voor stuk op het asfalt gezet met uren van liefhebberij, gedrevenheid en met respect voor historie. Ik hou daar van. De rondetijden liepen uiteen van 1:50 tot 2:15 of hoger, maar who cares. Het racen in dit soort auto’s moet toch fantastisch zijn. Het was een opwarmertje voor de Historic Grand Prix of Zandvoort, waar oud F1 auto’s uit het verleden hun opwachting maken tijdens een uniek evenement begin september en is heel even Formule 1 terug op Zandvoort.


Het ging om het racen maar ook om het natspuiten. Gerben Provily krijgt de volle laag van Steijn Schothorst.

Ik ga ondertussen mijn blaren onder mijn voeten doorprikken, mijn roodverbrande nek nog maar eens insmeren en nagenieten van wederom een geslaagd weekendje autoracen. Aankomend weekend denk ik dat ik hetzelfde ga doen, maar dan bij de sympathieke DNRT. En voor iedereen die klaagt dat bij DPP de startvelden zo klein zijn en dat het dan niets voorstelt: graag tot bij de DNRT. Toch leuk als daar de hoofdtribune ook eens vol zit.

En weet: ik zie u, maar u ziet mij niet.