Dutch GT: Nicky Catsburg wint gave sprintrace
Ook de tweede sprintrace van het HDI-Gerling Dutch GT Championship werd een pareltje. Spannende gevechten, een clash tussen twee giganten en een winnaar die met een minieme voorsprong over de meet kwam.
Tekst: Matthé IJzerman
Foto's: Chris Schotanus, Justin van Densen, Bart Buijs, Co van der Gragt en Klaas Norg
Phil Bastiaans kwam vanaf de pole-positie heel goed uit de startblokken en had met Nicky Catsburg afgesproken dat ze elkaar in de Tarzanbocht zouden samenwerken. Bastiaans kwam als eerste de bocht uit maar al snel reed Catsburg toch op kop. “Ik voelde dat het er vandaag niet in zat en dat ik moest gaan rekenen. Tenslotte rijd ik voor de titel. Vandaar dat ik Nicky maar voorbij heb gelaten”, verklaarde Bastiaans, bij wie al snel viel te zien dat hij niet echt goed in zijn Porsche-vel zat. “Klopt, het ging niet lekker. Ik reed wat te tam en daarnaast werd ik afgeleid omdat ik niet de goede oordoppen had. Ik kreeg zoveel geluiden uit de auto binnen. Zelfs het tikken van de stukjes rubber in de wielkasten”, aldus de Limburger, die op een vijfde plaats leek af te stevenen maar uiteindelijk toch nog op het podium belandde. Dankzij een wat over optimistische actie van Duncan Huisman bij Pim van Riet. “Ik had al de hele race het idee dat er nog wat zou gebeuren en ziedaar. Krijg ik zo de derde plaats in mijn schoot geworpen”, lachte de Porsche-rijder na afloop.
Pim van Riet was met de Lotus Evora razendsnel naar voren gekomen en wist zelfs naar de tweede plaats te sturen, vlak achter Catsburg. Maar toen maakte de routinier een foutje bij het Scheivlak. “Als de Lotus warm wordt verandert de rembalans. Ik was daarmee een beetje aan het rommelen toen ik bij het Scheivlak aan kwam. Daardoor miste ik net mijn rempunt en raakte ik op het vuile gedeelte. Zo konden Henry (Zumbrink) en Duncan me voorbij komen. Duncan ging in de Hugenholtzbocht elke keer wat wijd en toen ik al half naast hem zat stuurde hij ineens naar binnen. We raakten elkaar licht en ik was er langs. Ruimde hij me in het Scheivlak gewoon botweg op. Ik was ziedend en het was maar goed dat Duncan niet uit zijn auto durfde te komen. Een even zinloze als kansloze actie van hem. En dat terwijl ik de race zeker had gewonnen. Nicky’s BMW raakte steeds overstuurder en ik had nog een hoop over”, bromde de woedende Lotus-rijder begrijpelijk.
Foto: Essay Produkties/Justin van Densen
Foto: Essay Produkties/Justin van Densen
Van de prins geen kwaad
Duncan Huisman had, uiteraard, een hele andere kijk op de zaak. “Dat tikje in de Hugenholtzbocht was nauwelijks van belang. Ik wilde Pim zo snel mogelijk weer voorbij. Hij zou moeten weten dat ik met de Camaro in het Scheivlak altijd vroeg instuur en heel laat rem. Hij had me die ruimte moeten laten, dan was er niks gebeurd.
Foto: Essay Produkties/Justin van Densen
Ik bleef toen we in de grindbak stonden maar rustig in de auto zitten want hij was furieus. Als ik eruit was gekomen dan had hij zeker dingen gedaan waar hij later spijt van zou hebben gekregen. Ik heb hem zogezegd tegen zichzelf in bescherming genomen”, aldus de Camaro-chauffeur, die desalniettemin 10 plaatsen straf op de grid van de volgende sprintrace kreeg toebedeeld.
Foto: Essay Produkties/Justin van Densen
Foto: Essay Produkties/Justin van Densen
Foto: Essay Produkties/Justin van Densen