Formule Ford: Melroy Heemskerk maakt de tien vol (lang)

Nat of droger
De in eerste instantie natte, vervolgens opdrogende, weer natte en toch weer droger wordende baan zorgde voor een uiterst interessante kwalificatie. Op het moment dat de Formule Fords aan hun kwalificatie mochten beginnen viel er plotseling een bui. Daarmee was de eerste echte regenkwalificatie van dit jaar een feit. Terwijl de meeste teams nog bezig waren met het wisselen van slicks naar regenbanden ging Jeroen Mul als eerste de baan op gevolgd door Nils Vestergard. De eerste snelle tijden waren dan ook voor Mul, gevolgd door Michel Florie en Melroy Heemskerk. Vestergard schoot echter in zijn eerste ronde al van de baan en kon alleen met hulp van de baanposten zijn weg vervolgen. Dat ervaring onder deze omstandigheden zwaar telde toonde Rogier Jongejans door na een kleine tien minuten de eerste plaats over te nemen.

Sneller
De baan werd echter snel droger waardoor de tijden bij iedere doorkomst omlaag gingen. Florie pakte plaats één gevolgd door in eerste instantie Heemskerk. Vervolgens schoven Jongejans en Vestergard daar weer tussen. Ook Mul wist zich nog te verbeteren en klom naar plaats drie. Met nog vijf minuten op de klokken begon het weer te regenen en leek de startopstelling bepaald. Heemkerk stond op dat moment op vijf. Ondanks de vochtige baan blijven de tijden rond de 2:05 en toen de regen beperkt bleef tot een paar druppels leken tijdsverbeteringen toch weer mogelijk. Met Florie nog altijd op één gingen Mul, Jongejans, Vestergard en Heemskerk hun laatste ronde in. En juist dit viertal deed in de laatste ronde goede zaken. Eerst was het Mul op pole, Vestergard op twee en Jongejans op drie maar als laatste passeerde Heemskerk de vlag en pakte alsnog de pole. Daarmee viel Florie in één ronde terug van één naar vijf.



Het verhaal van de laatste ronde
Florie baalde stevig van die laatste ronde, zeker omdat hij er van overtuigd was precies volgens de regels gehandeld te hebben. “Ik kwam het rechte eind op en zag het rode licht boven de baan aanstaan. Rood is stoppen dus ik ging vol in de remmen en de pits in. De rest reed door en zette de snelste tijden neer. Het blijkt nu dat ze, zodra de tijd over is en de vlag uitgaat, het licht op rood zetten. Dit schijnen ze het hele seizoen al te doen, alleen maken wij normaal gesproken het einde van de kwalificatie niet mee.



In een rondje of drie zetten wij onze tijd neer en gaan vervolgens naar de pits. Ik ben nog naar de wedstrijdleiding geweest om te horen hoe dat zit. Het blijkt dat we allebei gelijk hebben. Volgens de regels gaat bij het vallen van de vlag het licht op rood terwijl je inderdaad bij rood eigenlijk moet stoppen. Veranderen doen ze het echter niet en dus ben ik de klos.”

Snelste sectortijden
Ook Jongejans was even misleid door het rode licht op start/finish. “Ik ging meteen van het gas maar zag vervolgens de finishvlag en kon me ook niet herinneren bij de laatste baanpost een rode vlag te hebben gezien. Ik ging dus weer op het gas maar natuurlijk had ik al wel wat tijd verloren. Eerder in de kwalificatie was het ook al misgegaan. Achteraf bleek ik in de eerste en tweede sector verreweg de snelste tijd te hebben maar kwam binnen. Ik vond het namelijk helemaal niet lekker gaan terwijl het ook weer begon te regenen. Als ik was doorgereden had ik waarschijnlijk op één gestaan.”



Ook Heemskerk zag het rode licht maar bleef op het gas omdat hij net als Jongejans de finishvlag zag hangen en niet eerder rood had ontdekt. “Het was best spannend allemaal. Ik had nog nooit met deze auto op een echt natte baan op regenbanden gereden. Ik deed het in het begin dus even voorzichtig aan om niet met blokkerende remmen in de grindbak te verdwijnen. Vooral bij het remmen liet ik daardoor de nodige tijd liggen. Toen ik echter die vijfde plaats zag moest ik er toch echt even voor gaan zitten. Pas die laatste ronde kreeg ik het juiste gevoel en ben ik er maximaal voor gegaan. In de uitloopronde zag ik mijn tijd, maar twijfelde of het genoeg zou zijn. Gelukkig was dat zo.”