Dragracing: Leiders houden stand in spannende European Finals

Mats Eriksson

Mats Eriksson neemt de leiding
In de klasse Pro Modified was de ontknoping van het kampioenschap nog spannender en viel de beslissing in een directe confrontatie tussen de twee overgebleven titelkandidaten. Met een voorsprong van drie punten op Mats Eriksson begon Michael Gullqvist na zijn overwinning op Tierp aan de European Finals. Terwijl Eriksson in de kwalificatie zonder problemen vier keer op rij in de 5,9 seconden dook, en met 5,92 seconden niet alleen de eerste kwalificatiepositie voor zich opeiste, maar ook een nieuw persoonlijk record op de klokken zette, kampte Gullqvist met tractieproblemen. Na drie mislukte runs lukte het in de vierde en laatste poging echter wel en sprong Gullqvist met 6,05 seconden naar de vierde plaats. Door de kwalificatiepunten had Eriksson echter de wel leiding in het kampioenschap overgenomen.


Bruno Bader

Met 5,97 seconden was Bruno Bader de enige rijder naast Eriksson die in de kwalificatie onder de zes seconden wist te komen en pakte de tweede positie, gevolgd door Roger Johansson.


Thomas Stiefel

Achter Gullqvist verraste Thomas Stiefel door in zijn tweede wedstrijd het ene na het andere persoonlijk record op de klokken te zetten en met 6,13 seconden de vijfde plaats voor zich op te eisen. David Vegter was na de afzegging van Robert Joosten de enige Nederlander in het Pro Modified veld. Na twee mislukte pogingen snelde Vegter in de derde run naar 6,28 seconden, goed voor de zevende plaats in het uit achttien auto's bestaande veld.


De beslissende halve finale tussen Michael Gullqvist en Mats Eriksson

Directe confrontatie
Na zijn laatste kwalificatierun had Gullqvist duidelijk de juiste set up voor zijn Camaro gevonden, want in de eerste eliminatieronde snelde de Zweed naar 5,90 seconden, om zich vervolgens in de kwartfinale in 5,91 seconden ten koste van Stiefel voor de halve finale te plaatsen. Ook Eriksson bleef in de 5,9 seconden rijden en plaatste zich voor de halve finale, waar de confrontatie wachtte met Gullqvist. De opdracht was simpel, de winnaar van de halve finale zou tevens de Europese titel in bezit krijgen. Bij de start was de race al beslist, Eriksson trok een rood licht (-0,006 seconden), terwijl in de andere baan Gullqvist in 5,96 seconden naar de finale, en nog veel belangrijker, de Europese titel snelde.


De finale tussen Michael Gullqvist en Roger Moore

Daarin moest de Zweed het uiterst verrassend opnemen tegen Roger Moore, die in de halve finale zijn tegenstander Bader met motorproblemen nog voor de start zag opgeven. Zoals verwacht was Moore in de finale geen partij voor Gullqvist, die in 5,97 seconden de overwinning voor zich opeiste.


David Vegter

Vegter verbeterde zich in de eerste eliminatieronde tot 6,23 seconden en schakelde daarmee Kevin Slyfield uit. In de kwartfinale wachtte vervolgens de confrontatie met Bader, de nummer drie in het kampioenschap. Met 6,13 seconden verbeterde Vegter zich opnieuw, maar dat was niet genoeg tegenover de 6,00 seconden die Bader op het scorebord toverde. In de titelstrijd eindigde Tero Laukkanen op de vierde plaats, terwijl Vegter achter Johansson een keurige zesde plaats voor zich opeiste. Ondanks het missen van twee wedstrijden sloot Joosten het EK af op plaats negen.


Jimmy Alund

Toch weer spanning
In de Pro Stock klasse leek de voorsprong van 46 punten van Thomas Lindström op negenvoudig kampioen Jimmy Alund groot genoeg om met een gerust gevoel richting de European Finals te gaan. In de kwalificaties was Alund echter weer een klasse apart en pakte niet alleen met 6,52 seconden de eerste kwalificatiepositie, maar slaagde er door de verdiende punten ook in het verschil terug te brengen tot minder dan 40 punten. Aangezien er met winst in een eliminatieronde 20 punten te verdienen zijn, moest Lindström bij een eindoverwinning van Alund dus tot de finale doordringen om de leiding te kunnen behouden.


De beslissende halve finale tussen Thomas Lindström en Michael Malmgren

Alund plaatste zich zoals verwacht probleemloos voor de finale. Omdat Lindström in de eerste ronde Magnus Petersson een rood licht zag trekken, was de halve finale tegen Michael Malmgren voor de leider in het kampioenschap beslissend. Hoewel het verschil met 6,66 tegen 6,69 seconden niet groot was, pakte Lindström de winst en daarmee de titel.


De crew van Thomas Lindström weet dat de titel binnen is

In de finale ging het vervolgens alleen nog maar om de dagwinst. Zoals eigenlijk het hele weekend, toonde Alund zich ook hier net iets te snel voor de rest van het veld en pakte met 6,54 tegen 6,67 seconden de overwinning. Achter Alund eindigde Malmgren op de derde plaats in het kampioenschap, gevolgd door Petersson.


Thomas Lindström