Masters Historic Racing

Retro: Wolfe, Voyazides/Hadfield en Davies verdelen prijzen op Dijon Motors Cup

dijon-fri-48

Het volledige Masters-programma sloot zijn seizoen deze keer af op de Dijon Motors Cup van de Franse organisator HVM. Bekende namen gingen er met de hoofdprijzen vandoor: Leo Voyazides/Simon Hadfield wonnen in de FIA Masters Historic Sports Cars, Andy Wolfe was datzelfde tweetal te snel af in de Masters Gentlemen Drivers (al versloeg Hadfield vooral zichzelf), terwijl Craig Davies de Pre-66 Touring Car-race op zijn naam schreef. De Nederlandse noten kwamen van de diverse landgenoten in de MG Triumph Competition & British HTGT en van Michiel Smits die zijn debuut maakte in Historic F2.

Tekst en foto's: Mattijs Diepraam

De Masters Gentlemen Drivers-wedstrijd van 90 minuten voor GT-auto's van vóór 1966 leek lange tijd uit te draaien op een replay van de race op de Nürburgring, waar Simon Hadfield in de laatste ronde Andy Wolfe verschalkte met een briljante buitenom-actie in de chicane. Deze keer zou Hadfield het niet eens tot de laatste ronde laten komen, zo hard liep hij met zijn Shelby Cobra Daytona Coupé in op de 'gewone' Cobra van Wolfe, die worstelde met zijn remmen en ook nog het olielampje zag aanspringen. Maar net toen Hadfield zijn passeeractie leek te gaan inzetten, dook hij de pits in voor een drivethrough penalty.

dijon-fri-67

Wélke drivethrough, vroeg iedereen zich af. Totdat het team zich realiseerde dat Leo Voyazides en Simon Hadfield met nummer 6 rijden in het FIA Masters Historic Sports Car Championship. In de Masters Gentlemen Drivers was net het bord uitgehangen voor de Elan met nummer 6 van Rick Carlino en Jonathan Lewis... en dus niet voor de Cobra Daytona Coupé van Voyazides/Hadfield met nummer 2! Door deze kapitale blunder kreeg Wolfe alsnog de zege in de schoot geworpen. Waarschijnlijk was dit de eerste keer in 125 jaar autosport dat een overwinning op deze manier verloren is gegaan. Nog wonderlijker was het feit dat Jamie Constable de volgende dag dezelfde fout maakte in de historische F1-wedstrijd!

dijon-fri-65

Op die dag maakten Voyazides en Hadfield geen tweede keer een fout. Volledig dominant reed het Grieks-Britse duo op de winst af, dit keer zelfs zonder dat Hadfield hoefde in te halen, want zijn gentleman-teamgenoot bracht de Lola T70 Mk3B vanaf pole aan de leiding binnen voor de rijderswissel, na een van zijn beste races van het jaar. Jason Wright had voor de gelegenheid Manfredo Rossi als teamgenoot gevraagd, nadat de Martini-erfgenaam zijn Osella-Abarth moest terugtrekken. Maar terwijl Wright het Voyazides nog moeilijk maakt, kon Rossi geen vuist maken tegen Hadfield, die 30 seconden wegreed van de Italiaan en de wedstrijd afsloot met de snelste raceronde.

dijon-fri-41

Wolfe kon op Dijon geen tweede overwinning pakken, want in de Falcon die hij in de Masters Pre-66 Touring Cars deelt met Mike Gardiner had hij zijn handen vol aan de Mustang van Peter Klutt, die hij maar niet van zich af kon schudden. De Canadees had het eerste deel van de race aan de leiding gelegen totdat hij naar binnen moest voor een drivethrough vanwege inhalen (van een achterblijver) buiten de baan. (Het regende dit weekend waarschuwingen voor het overschrijden van de track limits.) Dat maakte de weg vrij voor Craig Davies, die in zijn Mustang ruim voor het strijdende duo achter hem eindigde. Mark Martin/Andrew Haddon domineerden de Cortina-klasse, Nick Swift was de snelste Mini-coureur.

dijon-sat-27

De FIA was op Dijon ook actief met de Formule Juniors van de Lurani Trophy, die zoals gewoonlijk twee prachtige slipstream-wedstrijden afleverden. Vooraan wisselden Pier Enrico Tonetti, Manfredo Rossi en regerend kampion Bruno Weibel voortdurend stuivertje, maar het was Tonetti die beide keren met zijn Brabham BT6 aan het langste eind trok en de twee Lotus 22's achter zich liet.

dijon-fri-55

Het was sowieso een monoposto-feest op het Bourgondische circuit, want ook de Historic F2 van de HSCC en de Historic F3 (de 1000cc-'screamers') gaven acte de présence. Net als op Zandvoort begon Matthew Watts (March 772) als favoriet, maar deze had hij het te stellen met Ben Mitchell, die was verschenen in een prachtige 782 die ooit van Stephen South was geweest. Mitchell won beide keren, op zaterdag door Watts te verslaan, op zondag doordat zijn rivaal voortijdig afhaakte.

dijon-fri-34

Michiel Smits debuteerde in de Ralt RT1 – een fraaie F2 waarin Clay Regazzoni destijds reed – en kon meteen voorin meestrijden. In beide races duelleerde hij met de vijfvoudig kampioen Roger Simac (March 712) en met zuiderbuur Marc Devis (ook in een 782). Dat leverde hem twee zevende plaatsen op, in een royaal veld van 23 auto's.

dijon-fri-5

Bij de F3's won Geoffroy Rivet (March 703) twee maal, maar niet zonder de nodige slipstreamtreintjes met Christoph Widmer (Brabham BT18A), Enrico Spaggiari (Lotus 41) en François Derossi (Chevron B17). In deze volgorde finishten Rivets achtervolgers op zaterdag, maar op zondag veroverde Derossi de tweede plaats.

dijon-sun-4

De grootste Nederlandse bijdrage kwam vanuit de MG Triumph Competition die tegenwoordig samenrijdt met het Duitse British HTGT-kampioenschap. Vaste NK HTGT-rijder Robert Hamilton was met zijn Marcos 1800 GT de snelste Nederlandse vertegenwoordiger: op zaterdag finishte hij als derde achter Paul Conway (Morgan Plus 8) en Philippe Vermast, die tot vlak voor het eind soeverein aan de leiding lag totdat Conway de TVR met 0,125 seconden voorbijstak. De MG's van Kees Rozema en Melle van der Wal eindigden als vijfde en zesde.

dijon-sun-5

Op zondag had Hamilton echter pech toen hij opeens zijn versnellingspook los in zijn hand had... Vermast werd opnieuw tweede, maar de Luxemburger was niet opgewassen tegen Andy Newall, die halverwege de E-type van Georg Nolte overnam en iedereen op grote afstand reed. Een andere Marcos, die van de Britten Charles Allison en Peter Thompson, werd deze keer derde. Allison en Thompson konden het weekend volop champagne spuiten, want ze stonden na de Gentlemen Drivers-race ook al op het podium door met hun TVR Griffith als derde te finishen. Van der Wal en Rozema draaiden de rollen op zondag om met respectievelijk een zesde en zevende plaats. Jacco Valentijn werd achtste en ook Albert van der Wal haalde de top-tien, beiden met een MGB.

dijon-sat-32

Het Masters-programma werd gecompleteerd door de Masters Endurance Legends, de klasse voor Le Mans-auto's van 1990 tot 2012. De opkomst was deze keer pover, maar oud-Le Mans-coureurs Ralph Meichtry en Niki Leutwiler leverden met hun ORECA-Nissan 03 LMP2's in ieder geval een mooie strijd om de overwinning. Vooral de eerste race maakten de twee Zwitsers erg spannend. Meichtry had het in de tweede race makkelijker na een spin van Leutwiler en leek op een tweede zege af te stevenen, maar kwam in de laatste ronde zonder benzine te staan. Zo won Leutwiler de tweede wedstrijd. De GT-winst ging in beide races naar de Porsche 997 GT3 RSR van vader en zoon Patrice en Charles Milesi, de laatste beter bekend als monopostotalent in de Eurocup Formule Renault.
Autosport.nl Hét autosport magazine op Internet