Formule 1: Michael Schumacher wint Grand Prix van Europa
Michael Schumacher heeft de Grand Prix van Europa op zijn naam geschreven. Zijn negenenveertigste overwinning, en de honderdveertigste voor Ferrari, geeft hem een voorsprong van vierentwintig punten in het kampioenschap op David Coulthard. De Schot wist slechts als derde over de meet te komen, achter Juan-Pablo Montoya, die zijn tweede podium scoorde. Ralf Schumacher streed lange tijd met zijn broer om de overwinning, maar hij vergooide zijn kansen toen hij een fout met een stop-and-go-straf moest bekopen.
Tekst: Christiaan W. Lustig
Foto's: Peter van Egmond
Probleemloze start
Nog voor dat de Grand Prix van Europa van start gegaan is, krijgt Michael Schumacher een kleine tegenslag te verwerken. Op weg naar de startopstelling houdt zijn Ferrari ermee op en met een geleende brommer 'een BMW!' begeeft de regerend Wereldkampioen zich naar de pits om in de reserveauto plaats te nemen. Ook Jos Verstappen heeft ervoor gekozen in de T-car van start te gaan.
Bij de start van de Grote Prijs lijkt Ralf Schumacher, vertrekkend vanaf een tweede startplek, in eerste instantie het best weg te komen. Zijn oudere broer Michael verliest wat terrein, maar verdedigt zijn pole position door helemaal naar de rechterkant van het circuit te zwieren en zo feitelijk de doorgang te blokkeren.
De Ferrarist weet als eerste de eerste bocht - die zorgt normaliter altijd voor problemen, maar nu gaat alleen een Minardi door het grind - in te sturen, maar wordt op de hielen gezeten door de Williams BMW's van Ralf en Juan-Pablo Montoya. In de eerste ronden van de wedstrijd loopt Michael Schumacher uit op zijn jongere broer Ralf. Na één ronde heeft hij al een voorsprong van anderhalve seconde en binnen tien ronden heeft hij die vergroot tot ruim drie. Rubens Barrichello, die vanaf de vierde plaats vertrok, maakte een slechte start mee en moet maar liefst drie posities toegeven. De Braziliaan wordt voorbijgestoken door David Coulthard, Mika Häkkinen en Jarno Trulli. De eerste uitvaller is, na acht ronden, Tarso Marqus: de elektronica van zijn Minardi European heeft de geest gegeven.
Opnieuw de gebroeders in gevecht
Terwijl Michael Schumacher de voorsprong op zijn broer, in tweede positie, langzaam uitbouwt, is hij de enige die ronden van minder dan één minuut en twintig seconden rijdt. In de twaalfde ronde is het echter Ralf Schumacher die het circuit als snelste rondt en hij begint dan ook aan een opmars. Op weg naar de koppositie verbreekt Ralf tot driemaal de snelste raceronde en verkleint hij de afstand naar Michael met flinke sprongen. In de veertiende ronde ligt hij nog een kleine twee'neenhalve seconde achter op zijn broer en twee ronden later is dat alweer met een seconde teruggebracht. In ronde zeventien bedraagt het verschil tussen de gebroeders Schumacher nog slechts een seconde en stelt de jongste van de twee opnieuw de snelste ronde van de race scherper. Echter, deze keer is het Juan-Pablo Montoya, op een derde positie, die sneller rondgaat, als is het met slechts een paar honderdsten.
Een ronde later, de achttiende, heeft Ralf dan de aansluiting met Michael gemaakt en kan het gevecht om de Grote Prijs van Europa beginnen. Bij de Veedol-chicane lijkt Ralf een eerste inhaalpoging te wagen, maar hij neemt geen risico. Op het rechte stuk bij start-finish laat hij zich opnieuw aan Michael zien, maar ook nu gaat hij niet voorbij. Terwijl het publiek de vechtende broers aanmoedigt, komt de Williams-pitcrew naar buiten om zich voor te bereiden voor een pitstop. Echter, het blijkt een afleidingsmanoeuvre, want een ronde later stappen de heren de pitbox alweer in. Het gat tussen Michael en Ralf Schumacher bedraagt intussen nog maar drie tienden van een seconde en de laatste steekt de neus van zijn Williams onder de achtervleugel van de Ferrari. Verderop in het veld is het Giancarlo Fisichella die in de eenentwintigste ronde de eerste serie pitstops inluidt.