Retro: De sfeer van de Goodwood Revival

Wat is nu de attractie van Goodwood, vragen mensen weleens. De races, de auto's, de deelnemers, alles en iedereen wordt meegenomen naar de jaren vijftig en jaren zestig. Ook het overig rollend materieel ontkomt niet aan de tijdmachine.



Een typemachine van Remington en sigaretten van Lexington, zo bleef de persmuskiet van toen op gang. Achter de archiefkasten stonden tafels met stopcontacten waar gelukkig moderne apparatuur op kon worden aangesloten. Een rookverbod gold er trouwens ook.



Dat was niet de enige plek waar je oud gereedschap zag. Hier een stukje van een oude werkplaats.



Een deel van het paddock is alleen toegankelijk voor leden van de Goodwood Road Racing Club, een soort Friese Elfstedenvereniging van de historische autosport, met een wachtlijst van hier tot 1984. Bij het aristocratische Brooklands-motto 'The right crowd and no crowding' blijft men zich in het democratische, maar o zo klassebewuste Engeland nog steeds wel voelen.











Vliegshows hielden het publiek bezig tijdens de pauzes. Goodwood fungeerde in de oorlog als RAF-basis Westhampnett, dus het is nog historisch verantwoord ook. Het vliegveld werd speciaal aangelegd op landbouwgrond om de Engelse Zuidkust te beschermen, het grote huis deed dienst als ziekenhuis. De rondweg om de airstrip – waarop Spitfire-piloten tussen hun vluchten door raceten met hun MG's – groeide in 1948 uit tot het circuit van Goodwood. Niet alleen Spitfires en Lancasters, ook naoorlogse Hunters en Canberra's kwamen overvliegen.



Uiteraard is er alle ruimte om de historie te herdenken, niet alleen in het groot met een parade maar ook op kleine, persoonlijke wijze.



Af en toe zag je ook iets op twee wielen in het paddock.