Div: In memoriam Luki Scheuer

- door René de Boer

Luki Scheuer was wat ze in Duitsland een "Urgestein" noemen. Daar heb je geen goed Nederlands woord voor, maar kort gezegd is het een karakteristiek iemand die onlosmakelijk met, bijvoorbeeld, een bepaalde plaats verbonden is. Die plaats is in zijn geval, hoe kan het anders, de Nürburgring. In zijn talloze publicaties vertelde Luki vaak hoe hij als klein kind al op de Ring kwam, zich naar binnen smokkelde langs bewakers die wel eens een oogje toeknepen. Later werd hij zelf kaartjescontroleur in het "Altes Fahrerlager", het begin van zijn professionele loopbaan op het circuit.

Mijn eerste ontmoeting met hem was in 1994, toen ik met de organisatoren van de toenmalige Ferrari-Porsche Challenge op een persconferentie bij de ADAC in Keulen was. In de loop der jaren ontwikkelde zich een nauw contact, waarin ik regelmatig vertaalwerk voor Luki deed. Van Duits naar Engels en omgekeerd, mediaboeken voor de Formule 1-Grand Prix op de Nürburgring, waarvan hij perschef was. Het contact was altijd plezierig, anekdotes waren legio. Luki wist dat hij bij mij altijd een luisterend oor vond, want ik houd ervan om historische autosportverhalen uit de eerste hand te horen, van mensen die het allemaal zelf beleefd hebben.

Luki had het allemaal zelf beleefd. Kende de halve wereld, had een fenomenaal geheugen voor situaties en personen. En deelde zijn kennis graag met anderen. Luki bleek een onuitputtelijke informatiebron toen ik voor een Nederlands autoblad een verhaal moest maken over de Langstreckenpokal. Ik had een aantal betrokkenen bijeen gebracht voor een maaltijd-met-gesprek in een restaurant niet al te ver van de Ring. We aten uitstekend, ledigden die avond vele flessen wijn en ik had meer stof dan ik ooit in de zes pagina's van dat verhaal kwijt kon.

Luki heeft coureurs, teams, klasses zien komen en gaan. Het is moeilijk om te beseffen dat hij er nu zelf niet meer is. Gisteren was ik op de Döttinger Höhe, het tankstation annex restaurant vlakbij de Ring. Altijd mijn vaste koffiestop als ik in de buurt ben. Als er een grijze Mercedes SLK op de parkeerplaats stond, wist ik dat de stop wat langer zou gaan duren. De Mercedes stond er niet, en dat maakte het gemis pijnlijk duidelijk. Luki, bedankt, het was een voorrecht je gekend te hebben. Het ga je goed!