DTM: Aan tafel bij Mattias Ekström en Dr. Ullrich
Ook Dr. Ullrich zat op zijn praatstoel. Op de vraag of er na de heftige crash van Peter Dumbreck vorig jaar extra maatregelen zijn genomen en of hij Circuit Park Zandvoort als gevaarlijk beschouwd, werd voor Dr. Ullrich een dankbaar onderwerp aangesneden. ‘Wat is gevaar … dat is een relatief begrip. Iedereen heeft het er altijd over hoe gevaarlijk haaien zijn. Maar dat is grote onzin. Weet je wat statistisch gezien echt gevaarlijk is: Kokosnoten. De feiten zijn nl. dat er per jaar 4 mensen sterven door toedoen van een haai, terwijl er per jaar maar liefst 154 mensen door een kokosnoot getroffen worden. Dat staat dus in geen enkele verhouding. Levensgevaarlijk dus, die kokospalmen. Toch zal iedereen die je dat vraagt de haai als veel gevaarlijker beschouwen. Datzelfde is het geval met autosport,’ vertelt Dr. Ullrich met een geamuseerde blik.
Mattias Ekström houdt wel van Circuit Park Zandvoort. ‘Zowel de baan als de omstandigheden bevallen mij daar goed. Ik heb er ook goede herinneringen aan, zeker nadat ik in Zandvoort vorig jaar mijn kampioenschap min of meer binnenhaalde. Ik hou niet zo van bochten die met lage snelheid genomen moeten worden en die zijn er niet veel op Zandvoort. De Kumho- en Arie Luyendijk bocht vind ik geweldig, daar kom je op topsnelheid uit en dan heb je nog een mooi lang recht stuk voor de boeg. Maar het mooiste circuit blijft voor mij de Nordschleife op de Nürburgring. Ik heb daar onlangs met een prototype van Audi (geen sportscar, red.) mogen rijden en dat was echt werelds. Dat is voor mij echt de allermooiste uitdaging. Iets wat op mijn verlanglijstje staat is om eens op Laguna Seca te rijden. Ik ken dat circuit alleen van PlayStation games, maar het spreekt mij zeer aan.’
Dr. Ullrich deelt die mening niet. ‘Voor mij is Road America het allermooiste circuit ter wereld. Dat heeft werkelijk alles in zich dat voor een coureur mooi is. Niveauverschil, idyllisch gelegen, mooie snelle bochten, echt alles wat je jezelf als coureur kunt wensen.’
Opvallend deze avond is dat Mattias een ander menu kreeg voorgeschoteld dan alle anderen. Dat ligt niet aan het feit dat de Zweed de gerechten op de menukaart niet lust. ‘Ik eet tijdens een raceweekend nooit zaken die ik niet vertrouw. Ongeacht de kwaliteit van een keuken kan er bijvoorbeeld met visgerechten iets niet helemaal in orde zijn. Ik kan me niet permiteren iets te eten waar ik ziek van wordt. Ik houd het dus bij pasta en groente.’
Al met al was het een genoegzame avond in een relaxte sfeer, waarbij de anecdotes over de tafel vlogen. Uiteraard waren de coureurs de eersten die vertrokken, 22.00 uur is het echt bedtijd. Voor ons duurde de avond gelukkig nog lang.