Oude tijden herleven helaas in Dunlop SportMaxx Clio Cup (lang)

Zelfde feest
De startopstelling van de tweede wedstrijd werd bepaald naar aanleiding van de snelste raceronden in de eerste race. Dat betekende dat Bertus Sanders weer van pole mocht vertrekken, voor Philip Jacobs, Phil Bastiaans en Dillon Koster. Marc Koster, toch nog vijftiende in de eerste race, kwam met zijn kromme Clio niet verder dan de zestiende tijd.
Na de start liet Sanders zien dat hij dit weekeinde de snelste was. Hij nam de kop, liep meteen weg en reed wederom de snelste raceronde.



Zelfde ellende
Helaas verliep ook de rest van de race van Bertus hetzelfde als enkele uren eerder. Ook deze keer gaf zijn Clio de geest. Bertus was de morele winnaar van het weekeinde, maar daar had hij niks aan. Hij ging met lege handen en stevig balend terug naar Emmen.



Deze keer nam Phil Bastiaans wel de leiding over. Hij had een aardige voorsprong op zijn achtervolgers, aangevoerd door de teamgenoten Dillon Koster en Allard Kalff. De zege leek binnen bereik, tot de safety car zijn voorsprong als de spreekwoordelijke sneeuw voor de zon deed verdwijnen. Oscar Middeldorp parkeerde zijn Clio in de zevende ronde op zijn dak, waarna de race geneutraliseerd werd.
Bij de ‘herstart’ behield Phil Bastiaans de leiding, voor Dillon Koster, Allard Kalff en gastrijder Michael Bleekemolen, die Mike Verschuur passeerde.



Dat laatste kwam de racejubilaris op een ‘stop & go’ te staan omdat hij, volgens de wedstrijdleiding, een valse ‘herstart’ had gemaakt. Bleekemolen zag dit anders, volgens hem reed Mike Verschuur niet door op het moment dat de race hervat werd.