DTCC: Sandor van Es kampioen!

De race zelf was een prooi voor Clio-coureur Phil Bastiaans van het team Qface Kroon Racing, die al in de tweede ronde Tom Coronel met een magnifieke manoeuvre in de Arie Luyendijk-bocht passeerde. Na die eerste poging wist Coronel de geel-zwarte Clio in de Tarzan-bocht meteen terug te halen. Een ronde later was het echter weer raak. Bastiaans positioneerde zijn Clio in de Mitsubishi-bocht en stuurde zijn auto vervolgens achter de BMW langs, om als eerste uit de Luyendijk-bocht te komen. En deze keer bleef hij weg.

Heel voldaan, zo omschreef Van Es zijn gevoel na het behalen van de titel. Het was zijn vierde alweer, inclusief twee titels in de karts en de titel in de Formule Renault in 1995. 'Ik heb het eigenlijk de voorgaande jaren al laten zien', vindt Van Es. 'Vorig jaar heb ik vijf races gewonnen, maar werd ik desondanks tweede. Ik ben mij afgelopen winter gaan afvragen hoe ik daar verandering in kon brengen. Dus heb ik veel meer gedoseerd gereden. Dit seizoen heb ik slechts twee races gewonnen. Af en toe, zoals tijdens de Pinksterraces en in Assen, heb ik wel degelijk agressief gereden, omdat ik een marge moest creëren. Dat waren de sleutelmomenten in het seizoen.'

De cijfers geven Van Es gelijk: van alle titelkandidaten was hij veruit de regelmatigste. 'Na Assen had ik al het gevoel dat het binnen was. Ik hoefde het kampioenschap alleen nog uit te rijden en regelmatig mijn punten pakken. Dat is gelukt.' Dat hij in het kampioenschap de strijd heeft moeten aanbinden met de crème de la crème van de Nederlandse toerwagenracerij, geeft alleen maar meer reliëf aan zijn titel, vindt Van Es. 'Hoe meer kanjers, hoe beter. Ik heb ze verslagen zonder enige hulp van anderen, samen met het team en mijn engineer. Ik heb het uiteindelijk helemaal zelf gedaan.'