DNRT: Column: De minuut van Huub: Plezier in Dubai
DNRT staat bekend om zijn laagdrempelige clubevenementen. Daar is twaalf jaar geleden bewust voor gekozen in een tijd dat het niet of nauwelijks meer bestond. De doelstelling was om vooral nieuwe mensen de mogelijkheid te geven in te stappen in de autosport zonder al te veel gedoe en vooral met lage kosten. Vooral er op gericht dat iedereen mee kan doen die dat echt wil.
Er bleek tegen de verwachting van de kenners in veel animo te zijn en nu rijden er meer dan 800 actieve autoracers bij de DNRT-groep. Dat moet ook want het systeem is opgezet vooral voor het plezier van de rijders. Het is breedtesport, niet heel belangrijk, behalve dan voor die rijders. Publiek, pers en sponsors zijn welkom, maar het systeem mag daardoor niet verstoord worden.
De vraag was of dat systeem van breedtesport, clubevenementen, ook zou werken op een hoger niveau. De mogelijkheid om dat uit te proberen hebben we gekregen door het organiseren van een groot internationaal FIA-evenement: de Toyo 24-uursrace van Dubai. Net als bij de ZomerAvondCompetitie met de wedstrijdleiding Martin en Paul, met de TC van Aat en Leo, met de tijdwaarneming van Harald, Theo en Marcel. En alles nagenoeg op dezelfde manier. Met code 60, zoals dat al vele jaren in Nederland wordt gebruikt, maar waarover de FIA pas recent is geïnformeerd. Met een uitleg hoe wij willen dat er gereden wordt, hoe wij de sportiviteit intact willen houden en hoe de organisatie met de teams wil omgaan. “De deuren staan open. Als iemand een probleem heeft, kan hij op ieder moment binnen stappen en gaan we er alles aan doen om het probleem op een goede manier op te lossen.”
Het systeem werkt. Aanvankelijk waren teams verbaasd over de toch minimaal andere aanpak dan zij op profi-niveau gewend waren. Maar het werd als zeer prettig ervaren. Van de 71 teams zijn er 70 die persoonlijk zijn komen bedanken voor de uiterst prettige wedstrijd. De meesten ook met de mededeling dat zij volgend jaar ook weer graag mee willen doen. Kijk, dat klinkt natuurlijk als muziek in onze oren. Ook op dit niveau, met een flink aantal fabrieks- en semi-fabrieksteams als deelnemers, stelt men prijs op een aangename, sportieve wedstrijd. Het is niet heel anders. Ook al liggen de belangen anders, men wil gewoon winnen. Dat is normaal, ook bij de ZAC. Maar het kan ook op een prettige manier. Veel racers spraken zelfs van een verademing.
Op ons verzoek dronken teams zelfs koffie bij elkaar, terwijl dat in die kringen ongebruikelijk is. Ik vergelijk het met een gesprek dat ik vorig jaar opving bij een groepje motorracers. Waar zij volgend jaar zouden gaan rijden? De mogelijkheden passeerden de revue tot een van de rijders zei: “Waarom gaan we niet gewoon lekker racen bij Ria?” Daarmee was de discussie unaniem klaar. Vaak wordt gedacht dat op een hoger niveau alles anders moet. Dat het plezier in de wedstrijd van ondergeschikt belang is. Dat zou wel eens een grote denkfout kunnen zijn. De mensen racen op dat niveau ondanks de bureaucratische en onprettige systemen, maar niet omdat ze dat zo willen.
NB
Initiatoren en promotors van de 24h van Dubai zijn Ivo Breukers en Gerrie Willens (Creventic bv) en zij zijn ook verantwoordelijk voor de commerciële organisatie. De DNRT doet het wedstrijdgedeelte. Gerrie en Ivo zijn jarenlange deelnemers aan DNRT-wedstrijden.
Er bleek tegen de verwachting van de kenners in veel animo te zijn en nu rijden er meer dan 800 actieve autoracers bij de DNRT-groep. Dat moet ook want het systeem is opgezet vooral voor het plezier van de rijders. Het is breedtesport, niet heel belangrijk, behalve dan voor die rijders. Publiek, pers en sponsors zijn welkom, maar het systeem mag daardoor niet verstoord worden.
De vraag was of dat systeem van breedtesport, clubevenementen, ook zou werken op een hoger niveau. De mogelijkheid om dat uit te proberen hebben we gekregen door het organiseren van een groot internationaal FIA-evenement: de Toyo 24-uursrace van Dubai. Net als bij de ZomerAvondCompetitie met de wedstrijdleiding Martin en Paul, met de TC van Aat en Leo, met de tijdwaarneming van Harald, Theo en Marcel. En alles nagenoeg op dezelfde manier. Met code 60, zoals dat al vele jaren in Nederland wordt gebruikt, maar waarover de FIA pas recent is geïnformeerd. Met een uitleg hoe wij willen dat er gereden wordt, hoe wij de sportiviteit intact willen houden en hoe de organisatie met de teams wil omgaan. “De deuren staan open. Als iemand een probleem heeft, kan hij op ieder moment binnen stappen en gaan we er alles aan doen om het probleem op een goede manier op te lossen.”
Het systeem werkt. Aanvankelijk waren teams verbaasd over de toch minimaal andere aanpak dan zij op profi-niveau gewend waren. Maar het werd als zeer prettig ervaren. Van de 71 teams zijn er 70 die persoonlijk zijn komen bedanken voor de uiterst prettige wedstrijd. De meesten ook met de mededeling dat zij volgend jaar ook weer graag mee willen doen. Kijk, dat klinkt natuurlijk als muziek in onze oren. Ook op dit niveau, met een flink aantal fabrieks- en semi-fabrieksteams als deelnemers, stelt men prijs op een aangename, sportieve wedstrijd. Het is niet heel anders. Ook al liggen de belangen anders, men wil gewoon winnen. Dat is normaal, ook bij de ZAC. Maar het kan ook op een prettige manier. Veel racers spraken zelfs van een verademing.
Op ons verzoek dronken teams zelfs koffie bij elkaar, terwijl dat in die kringen ongebruikelijk is. Ik vergelijk het met een gesprek dat ik vorig jaar opving bij een groepje motorracers. Waar zij volgend jaar zouden gaan rijden? De mogelijkheden passeerden de revue tot een van de rijders zei: “Waarom gaan we niet gewoon lekker racen bij Ria?” Daarmee was de discussie unaniem klaar. Vaak wordt gedacht dat op een hoger niveau alles anders moet. Dat het plezier in de wedstrijd van ondergeschikt belang is. Dat zou wel eens een grote denkfout kunnen zijn. De mensen racen op dat niveau ondanks de bureaucratische en onprettige systemen, maar niet omdat ze dat zo willen.
NB
Initiatoren en promotors van de 24h van Dubai zijn Ivo Breukers en Gerrie Willens (Creventic bv) en zij zijn ook verantwoordelijk voor de commerciële organisatie. De DNRT doet het wedstrijdgedeelte. Gerrie en Ivo zijn jarenlange deelnemers aan DNRT-wedstrijden.