DTM: 25 jaar Mercedes-Benz 190

Senna op weg naar de overwinning op de Nürburgring

Andere rijders waren oud-wereldkampioenen Jack Brabham, Phil Hill, John Surtees, Denny Hulme, James Hunt, Jody Sheckter en Alan Jones. Vijfvoudig kampioen Juan-Manuel Fangio was ook aanwezig, maar kwakkelde wat met zijn gezondheid en besloot daarom van deelname af te zien. De enige op dat moment levende wereldkampioenen die ontbraken, waren Mario Andretti en Emerson Fittipaldi, die beide in Indianapolis waren om zich te kwalificeren voor de Indy 500, alsmede Jackie Stewart, die na zijn afscheid in 1973 nooit meer racete. Ook Nelson Piquet ontbrak, wellicht vanwege conflicterende belangen tussen Mercedes en BMW, dat de motoren leverde voor Piquets Brabham-team. Het veld werd die koude zaterdag op de Nürburgring gecompleteerd door Stirling Moss en Hans Herrmann, de net gestopte John Watson en Carlos Reutemann en sportwagenspecialisten Klaus Ludwig, Manfred Schurti en Udo Schütz. De race werd gekenmerkt door wel heel creatieve lijnen van de coureurs, die al snel allerlei illegale afkortingen door het gras vonden. De overwinning ging uiteindelijk naar Senna, voor Niki Lauda en Carlos Reutemann.



DTM-debuut door Leopold Gallina in 1985
De race werd live uitgezonden op de Duitse ZDF-televisie en zorgde voor heel wat publiciteit. En het zou dan ook niet al te lang duren voordat mensen plannen smeedden om meer met de 190 te doen. In Frankrijk zette Dany Snobeck de 190 in voor deelname aan het Frans Supertourisme-kampioenschap, dat uitblonk door een wel heel liberaal reglement. Officiële typegoedkeuring voor Groep A en N van de FIA volgde in 1985, nadat de vereiste 5.000 exemplaren van de 190 E 2.3-16 waren geproduceerd. De DTM was natuurlijk een ideaal speelveld en de Duitser Leopold Gallina zorgde op 9 juni 1985 voor het DTM-debuut van de auto tijdens de races op het vliegveldcircuit van Erding. De première werd geen succes: in de eerste race viel Gallina na tien van de geplande 20 ronden uit en in de tweede race moest hij verstek laten gaan. Ook op Diepholz en tijdens de finale van het seizoen op de Nürburgring viel Gallina uit. In 1986 stonden er echter bij de “Bergischer Löwe” op Zolder al drie 190’s aan de start, Peter Oberndorfer behaalde de eerste punten voor Mercedes door als zevende te eindigen. Een maand later waren er ook al de eerste overwinningen door Volker Weidler bij het Eifelrennen op de Nürburgring en op 11 mei op de Avus. Oberndorfer won in augustus bij de Grenzlandpreis op Zolder, maar werd later gediskwalificeerd vanwege een illegaal uitlaatspruitstuk. Weidler sloot het seizoen af als tweede in de eindstand achter Kurt Thiim (Rover Vitesse), die later ook tal van successen met Mercedes zou behalen.

Fabrieksproject vanaf 1988
In 1987 verschenen er al meer 190’s aan de start, ondermeer ingezet door het team van de Oostenrijker Dr. Helmut Marko, die oud-skikampioen Franz Klammer aan de start bracht. Tegen de machtige BMW M3 en de Ford Sierra Cosworth hadden de Mercdes-rijders dat jaar echter geen schijn van kans. In 1988 werd het anders, want toen was er voor het eerst sprake van een voorzichtig fabrieksproject met Roland Asch als coureur en Valvoline en Fuji Film als sponsors. Hoewel Johnny Cecotto en Dany Snobeck de overwinningen voor Mercedes binnenhaalde, bleef Asch tot aan de finale op Hockenheim in de strijd om de titel. Die moest hij uiteindelijk laten aan Klaus Ludwig, dat jaar nog met Ford, die echter voor 1989 naar Mercedes overstapte. Best geklasseerde Mercedes-rijder was in 1989 de Fransman Fabien Giroix, die achter BMW-rijder Ravaglia en Ford-coureur Niedzwiedz als derde eindigde. In mei van dat jaar debuteerde de sterkere 2.5-16 op Diepholz. In 1990 viel de beslissing in de DTM-titelstrijd pas in de laatste races op Hockenheim, waarbij gastrijder Michael Schumacher met de Mercedes 190 een wat discutabele rol speelde, door BMW-titelkandidaat Johnny Cecotto af te schieten. Door deze actie, waarover Cecotto tot op de dag van vandaag boos is, ging de titel naar Audi-rijder Hans-Joachim Stuck.