Formule 4: Kasper Schormans: “Deze titel is de perfecte start van mijn formulecarrière”
Het is altijd een bijzonder moment als Nederland een titel in de internationale formulesport te vieren heeft. Begin november was het weer zover toen Kasper Schormans in Barcelona de titel veroverde in het Spaanse F4-kampioenschap. Het was de culminatie van een seizoen waarin Schormans zich onderscheidde door nergens steken te laten vallen en intussen elk weekend sterker te worden. Het hoogtepunt werd het voorlaatste weekend op Navarra waarin hij alles won en daardoor in het klassement bijna niet meer te achterhalen was. Nu het stof een ruime week later is neergedaald, blikken we met de 17-jarige coureur uit Born terug op zijn ijzersterke debuutjaar in de autosport.
Tekst: Mattijs Diepraam
Foto’s: Fotocar13
Met zijn titel voegde Schormans zich in een illuster rijtje van Nederlandse coureurs die de Spaanse F4-titel op hun naam hebben geschreven, allemaal samen met MP Motorsport. Richard Verschoor deed het precies tien jaar geleden en werd in 2016 de eerste kampioen in het Spaans F4, in 2020 en 2021 werd hij opgevolgd door respectievelijk Kas Haverkort en Dilano van ’t Hoff. Beiden werden net als Verschoor kampioen in hun debuutseizoen. Daarna moest Nederland vijf jaar wachten tot Schormans in zijn missie slaagde, ook in zijn eerste jaar na de karts. “Ik kan het inmiddels wat meer geloven”, is zijn antwoord op de vraag of het besef inmiddels is ingedaald, om vervolgens droogjes te concluderen: “Ja, ik zit er nu wel goed in.”
Door zijn dominante optreden op Navarra was Schormans naar Catalonië afgereisd met 53 punten voorsprong in het kampioenschap, terwijl er nog 75 punten te vergeven waren. Met een beetje geluk kon hij zich al meteen na de eerste race van het slotweekend tot kampioen laten kronen. Maar in de kwalificatie zat het enorm tegen, zodat Schormans helemaal achteraan moest starten. Dat verkleinde de kans dat het meteen na afloop van race 1 al raak zou zijn. Vanaf de 31e startplaats vocht de Nederlander voor wat hij waard was, om als 12e te finishen. Uiteindelijk behaalde zijn grootste rivaal Noah Monteiro te weinig punten om Schormans in de eindstand nog te kunnen passeren. Zo was de titel alsnog meteen na de eerste wedstrijd een feit.
Uit de auto leek Schormans het nog niet te beseffen, totdat zijn engineer Diederik Kinds het goede nieuws kwam vertellen. “Ja, dat was eigenlijk heel apart! Ik vroeg het wel over de radio toen we over de finish kwamen, maar het team twijfelde nog. Ik wist dat Monteiro minstens zes punten nodig had, maar ik wist ook dat hij achtste was geworden – wat in principe vier punten oplevert. Maar het team dacht dat Nathan Tye, die tweede was geworden, misschien een drivethrough penalty zou krijgen voor een valse start, wat dan zou worden omgezet in een tijdstraf van 30 seconden. Dan had Monteiro nog een plekje gewonnen. Pas toen duidelijk werd dat het een tijdstraf van vijf seconden werd, wisten we het zeker!”
In de pitstraat volgde de ontlading bij Schormans en alle teamleden. “Het was onmogelijk om er al een besef bij te hebben, het was een ongelooflijk moment. Ik kon niet geloven dat het gelukt was, ook omdat we echt een horrorweekend hadden door die pech in de kwalificatie.” In de race zelf was hij er in eerste instantie niet zo mee bezig, omdat hij te druk bezig was met plaatsen goedmaken. Dat veranderde toen hij Monteiro letterlijk voor zich zag rijden. “Ik probeerde natuurlijk zover mogelijk naar voren te komen en zo veel mogelijk plekken terug te pakken – en toen zag ik Monteiro een stukje verderop. Op dat moment was voor mij nog niet helemaal duidelijk waar ik zelf lag, omdat ik al zoveel auto’s had ingehaald. Lag ik tiende? 12e? 15e? Maar het gat was in ieder geval niet zo groot, er zaten maar drie auto’s tussen ofzo. Dus ik dacht: o, die gaat ook niet veel punten halen!”
Veel tijd voor taart en slingers was er nog niet, want Schormans had nog twee races af te werken, eentje op zaterdagmiddag en daarna nog een kwalificatiesessie en een race op zondag. Daarna kon het feest losbarsten op het prijzengala dat meteen die zondagavond plaatsvond. “Op het gala hebben we ’t met z’n allen goed kunnen vieren en er echt van kunnen genieten. Het was een heel mooie ceremonie, vond ik, het was fijn om even in het zonnetje te worden gezet. Dus ik ben blij dat we het op die manier nog hetzelfde weekend hebben kunnen vieren.”
Het was de bekroning van zijn belangrijke eerste stap in de autosport, nadat hij ruim een jaar eerder de winnaar werd van de Richard Mille Young Talent Academy Shootout. Die academy is een jaarlijks initiatief van Richard Mille, Allroad Management en MP Motorsport en wil talenten bij wie het budget niet op de rug groeit, een kans groeit om door te groeien van de karts naar de formuleauto’s. Winst in de shootout geeft recht op een betaald zitje bij MP in het Spaans F4-kampioenschap. Het was de enige kans die Schormans had op een carrière in de autosport, zo besefte hij destijds maar al te goed – en die greep hij met beide handen aan, net zoals hij nu opnieuw zijn eigen toekomst heeft gecreëerd door het winnen van de Spaanse titel. Daarmee trad hij in meer voetsporen, want twee seizoenen geleden werd shootout-winnaar Mattia Colnaghi daarna ook meteen Spaans F4-kampioen. Heeft Schormans in het weekend van Barcelona nog teruggedacht aan de dag waarop hij als shootout-winnaar werd bekendgemaakt? “Ja, absoluut. Voor mij is het winnen daarvan mijn redding geweest om überhaupt nog in de autosport te kunnen komen. Die shootout heeft mij eigenlijk alles gegeven wat ik tot nu toe heb kunnen bereiken. Nu wil ik natuurlijk nog veel meer bereiken dan ik tot nu toe heb gehaald. Maar deze titel is natuurlijk de perfecte start van mijn formulecarrière.”
We zijn benieuwd wat voor hem dit jaar de beslissende momenten zijn geweest. “Het moment waarop ik dacht dat we het kampioenschap konden winnen, was al het tweede weekend in Portimão. Daarna pakte ik op Jarama mijn eerste overwinning. Dat was voor mij een doorslaggevende fase. Maar de doorbraak was natuurlijk het perfecte weekend op Navarra. De rest van het seizoen zijn we eigenlijk superconstant geweest en heb ik in elke race veel punten gepakt. Toen die drie overwinningen op Navarra kwamen, dacht ik voor het eerst: oké, nu moet er wel heel veel fout gaan – én heel veel goed gaan voor die andere jongens – wil ik dit nog uit handen geven.”
Reden genoeg om nog eens terug te blikken op dat dominante weekend. Waarom kwam hij daar zo sterk naar voren? “Ik heb van tevoren superveel simulatorwerk gedaan, waarin we alle dingen hebben meegenomen die dat weekend konden gebeuren, zoals draaiende wind en extreem veranderende baantemperaturen. Zo waren we op alles voorbereid. Dat heeft ons erg geholpen, want tijdens de kwalificaties was het extreem koud, terwijl de races best weer warm waren. Doordat we wisten wat we moesten doen met de setup, konden we boven de rest uitsteken.”

Het was dit jaar een uitzonderlijk sterk bezet kampioenschap, met wel vijf of zes titelkandidaten en nog meer coureurs die in staat waren om een race te winnen. Dat moet zijn titel meer glans geven. “Ik denk sowieso dat het Spaans kampioenschap de laatste drie, vier jaar is uitgegroeid tot een van de hoogst aangeschreven F4-kampioenenschappen van de wereld. Dus ja, als je daarin kunt meestrijden om de titel of hem zelfs wint, dan kun je zeker stellen dat je genoeg talent in huis hebt voor de kampioenschappen die daarna volgen”, zo stelt hij vol vertrouwen.
Schormans refereerde er zelf al aan: hij was dit seizoen uitermate constant. Pas in de race waarin hij kampioen werd, scoorde hij voor het eerst geen punten – en dat lag niet eens aan hemzelf. De jonge Limburger komt dan ook over als een coureur die zijn kop erbij kan houden. “Ik denk wel dat ik tijdens de races mijn hoofd koel houd en daardoor mijn eigen ding kan doen in de auto. Alles wat eromheen speelt, gaat voor mij dan op zwart. Dan ben ik alleen gefocust op het racen en wat ik in de wedstrijd wil bereiken. Niet alleen op Barcelona, maar ook in alle andere wedstrijden waarin ik iets verder naar achteren moest starten, heb ik altijd wel het koele hoofd waardoor ik naar voren kan komen, samen met de racevaardigheden die ervoor zorgen dat ik niet in onnodige crashes terechtkom. Ik denk zeker dat dat heeft meegespeeld voor de titel dit jaar.”